Bedwantsen? Zo herken je de beet van een bedwants!

Ze waren een tijdje uitgeroeid in Nederland, maar door al het heen en weer gereis van mensen hebben ze hun comeback gemaakt: bedwantsen. Het lijkt erop dat de hoeveelheid bedwantsen in Nederland met de jaren toeneemt. Ze zijn niet gevaarlijk, maar wel ontzettend vervelend! Vooral de beet van bedwantsen levert klachten op. Hoe zien ze er precies uit? En hoe herken je een beet van een betwants? In dit artikel meer.

Wat zijn bedwantsen en hoe zien ze eruit?

Een bedwants is een insect met zes poten. Het wordt ook wel wandluis, bedluis of in het Engels bedbug genoemd. Het lichaam is ongeveer zes millimeter groot en is te herkennen aan een roodbruine tot bruine kleur. Het achterste gedeelte van een volwassen bedwants heeft deels iets weg van een pissebed.

Zodra je meerdere bedwantsen in huis hebt, kun je dit vaak herkennen aan een donkere verkleuring van de rand van het matras. Hier liggen hun uitwerpselen en resten van hun velletjes. De bedwantsen zelf zijn echte nachtdiertjes. Ze komen ’s nachts tevoorschijn om te eten: oftewel om het bloed van mensen en insecten op te zuigen. Ze komen af op uitgeademde lucht en (lichaams)warmte.

Waar komen bedwantsen vandaan?

Ze dragen hun naam niet voor niets: ze komen meestal voor in en rondom het bed. Ze kruipen tussen de kieren van het bed en in en onder matrassen. Ze kunnen ook op andere plekken in de slaapkamer zitten, zoals tussen plinten en richels. Ook in kleding kunnen ze goed vertoeven. Daarom nemen veel reizigers ze onbedoeld mee naar huis. De bedwantsen leven altijd al met grote hoeveelheden in tropische landen, maar via koffers en rugtassen worden ze gemakkelijk mee de grens overgenomen naar koudere landen. Eenmaal thuis kruipen ze eruit en zoeken ze een comfortabel plekje op, zoals in bed.

Dat is dan ook de reden dat bedwantsen na lange tijd weer terug zijn in Nederland. Ze waren tientallen jaren niet meer te vinden in Nederland vanwege het gebruik van bestrijdingsmiddelen.

Beet van betwantsen herkennen

Een betwants steekt zijn snuit in je huid en zuigt vervolgens bloed op. Hierbij komt een verdovend stofje vrij, waardoor je dit alles niet voelt. Samen met een antistollend middeltje – zodat de betwants het bloed makkelijk kan opzuigen – zorgen deze stoffen voor jeuk. Dit kan variëren van een beetje jeuk tot hevige jeukklachten. Naast jeuk ontstaan er rode bultjes. De jeuk en rode bulten hebben veel weg van muggenbulten. Niet bij iedereen ontstaan klachten na een beet.

Jeuk en rode bultjes zijn de voornaamste klachten bij een beet van betwantsen. Door te krabben kunnen de bultjes opengaan en infecties en littekens ontstaan. Blijf daarom van de bultjes af. Ze verdwijnen vanzelf binnen een aantal weken. De jeuk vermindert vaak al in de eerste week nadat klachten zijn ontstaan. Soms ontstaat een allergische reactie. De jeukende bultjes verspreiden zich dan andere delen van het lichaam.

Hoewel bedwantsen virussen en bacteriën bij zich kunnen dragen, worden mensen – voor zover bekend – niet ziek van een beet.

Op welke lichaamsdelen zijn beten van betwantsen te vinden?

Bedwantsen hebben het geluk dat ze overal makkelijk bij komen. Ze leven in en rondom je bed, dus of je nu met kleding of een deken slaapt: je bent sowieso niet veilig. Waar een mug alleen blote lichaamsdelen kan bereiken, heeft de bedwants toegang tot elk huidplekje. Bedwantsen kunnen dan ook overal steken. Toch hebben ze een voorkeur voor de:

  • Rug
  • Nek
  • Armen
  • Benen

Ik heb een betwantsenbeet, wat nu?

Nu je weet hoe bedwantsen eruitzien en hoe je een beet van betwantsen kunt herkennen, is het zaak ze te bestrijden en in de toekomst te voorkomen. Je kunt hiervoor een gespecialiseerde bestrijder inschakelen of zelf maatregelen nemen. Houd er wel rekening mee dat het hardnekkige beestjes zijn om te verwijderen. Zelf maatregelen nemen heeft niet altijd succes. Binnenkort verschijnt op Dokterdokter.nl een artikel over het bestrijden van bedwantsen.

Auteur: Jacqueline van Kuler
Bronnen: RIVM: Bedwantsen vragen en antwoorden, RIVM: Bedwantsen terug van weggeweest, GGD, Huidziekten.nl, Thuisarts, Huidinfo.nl

Pagina laatst aangepast op 28 juni 2019


Gerelateerd