Positief denken voorkomt geen ziektes

Psyche 29 februari 2012 12 Reacties
positief denken

Positief denken kan je gezondheid beïnvloeden, maar is niet heiligmakend. Een optimist heeft evenveel kans om ziek te worden als een negatief persoon.

Het is een trend om voor alles de verantwoordelijkheid bij jezelf te zoeken. Overkomt je iets naars, dan zal je dat wel op je afgeroepen hebben door negatieve gedachtes. Het boek The Secret, waarvan miljoenen exemplaren zijn verkocht, onderstreept deze gedachtegang. Je bent wat je denkt. Dit zou ook gelden voor je gezondheid. Als je ziek wordt, dan heb je dat op een of andere manier op je afgeroepen. In hoeverre is deze manier van denken wetenschappelijk onderlegd?

Invloed van lichaam op hersenen
Als positieve gedachten je gezondheid beïnvloeden, dan zou dit betekenen dat de hersenen het lichaam sturen. Onderzoek wijst echter uit dat dit wel eens andersom kan zijn. Dat het lichaam de hersenen sturen. De hersenen houden voortdurend in de gaten of er iets mis is in je lichaam en hoe ze zich daaraan moeten aanpassen. Een duidelijk voorbeeld hiervan is het terugkoppelingsmechanisme van je lichaam richting je hersenen bij een griepje. Door griep voel je je moe en enigszins depressief. Dit komt omdat je lichaam energie nodig heeft voor herstel.

Neerslachtig worden van ziekte
Uit het voorbeeld over griep komt naar voren dat je ook neerslachtig kunt worden van een ziekte. En dat het niet automatisch andersom werkt. Dus ziek worden als gevolg van sombere gevoelens. Auto-immuunziekten en hart- en vaatziekten hebben grote invloed op de hersenen en daarmee op je gemoedstoestand. Door bijvoorbeeld reuma komen er ontstekingsfactoren in het bloed. Deze boodschappersstofjes, ook wel cytokinen genoemd, dringen door tot de hersenen en beïnvloeden daar rechtstreeks hormonale systemen, gevoelens en gedrag. Cytokinen veroorzaken hoofdpijn, spierpijn, een lagere pijndrempel, extreme vermoeidheid en ook depressie.

Ook positieve personen krijgen kanker
Tussen negatief denken en het krijgen van kanker wordt ook al jarenlang een verband verondersteld. Door negatief denken of stress zou je immuunsysteem verzwakken, waardoor kanker eerder kan toeslaan in je lichaam. Maar alle onderzoeken ten spijt, er is niet of nauwelijks een verband tussen kanker en psyche te vinden. Psychofysioloog Bert Garssen is hoofd wetenschappelijk onderzoek bij het Helen Dowling Instituut, dat is opgericht om de relatie tussen psyche en het ontstaan en verloop van kanker te onderzoeken. Hij vertelt in een interview met Intermediair dat hij ongeveer 80 langlopende internationale studies naar psyche, gedrag en kanker vergeleken heeft. En er was geen enkel verband te vinden.

Immuunsysteem is niet perfect
Het ontbreken van een relatie tussen psyche en kanker is volgens Garssen te verklaren. Het immuunsysteem spoort afwijkende cellen in je lichaam op. Maar de meeste tumoren wekken weinig of geen immuunreacties op, doordat ze mutaties ondergaan. En soms groeien kankercellen zo snel, dat het immuunsysteem ze niet kan bijhouden. Dus ook al ben je een positief persoon met een gezond immuunsysteem, dan nog kan een tumor in je lichaam ontstaan.

Stress beïnvloedt verloop van ziekte
Uit de onderzoeken kwam wel een mogelijk verband naar voren tussen het verloop van kanker en hopeloosheid en repressie. Hoe meer patiënten hun emoties van hopeloosheid of negativiteit opkroppen, hoe slechter het met ze gaat. Terwijl patiënten die hun ziekte volledig negeren, een wat beter ziekteherstel lijken te hebben. Stress of negativiteit kunnen dus wel invloed hebben op het verloop van ziektes. Zo bleek bijvoorbeeld jaren geleden uit een Amerikaans onderzoek dat de griepprik minder goed aanslaat bij depressieve mensen. Hun immuunsysteem draait op een wat lager pitje.

Maakbaarheid van lichaam
Je psyche kan je gezondheid dus wel degelijk beïnvloeden, maar tot een bepaalde hoogte. Zo kan stress je immuunsysteem verzwakken, waardoor je vatbaarder bent voor ziektes. Ook kan het bestaande kwalen verergeren. Maar stress of negativiteit zijn niet de oorzaak van immunologische afwijkingen of kanker. Een mens is niet maakbaar en kan zichzelf niet beter denken.

Auteur: Rachel van de Pol
Bronnen: Intermediair, Mens en gezondheid, Helen Dowling Instituut

12 Reacties

  • Anoniem schreef:

    Ik denkt dat je het niet zo moet zien…
    Niet negatief denken (dus POSITIEF) kan wel degelijk een invloed hebben op je gezondheid. I.p.v. *meteen* de moed op te geven (bv: het heeft toch geen zin, dus waarom zou ik nog iets doen, dan bijv. op de bank te zitten en snacks te eten…) En juist wel de moed te hebben om het niet op te geven en door te gaan. En een gezonder leven te gaan leiden, of het IN IEDER GEVAL een kans te geven(!). Bijvoorbeeld door wat meer te bewegen of gezonder te eten. Dat kan al heel simpel beginnen en kun je stapje voor stapje wel uit uitbreiden.

    DUS je moet erin geloven EN ervoor werken.
    En niet alleen denkbeeldig, zoals op deze pagina gesuggereerd wordt…

  • Anoniem schreef:

    Dit artikel is een goed tegenwicht voor het hele idee van maakbaarheid. Het idee dat je zelf je leven creëert wordt naar mijn idee tegenwoordig veel te ver doorgevoerd. Natuurlijk zijn er kwalen die psychosomatisch zijn. Maar het kan evengoed omgekeerd werken, namelijk dat stemmingen en mentale processen worden beïnvloed door wat er in het lichaam gebeurt. Het is goed dat daar in dit artikel op gewezen wordt.

    Ik geloof best dat het een verschil maakt of je bij de pakken neer zit, of dat je actief stappen onderneemt om gezond te worden/blijven. Het blijft alleen hier de vraag: wat is er eerder, de kip of het ei?

  • daadje schreef:

    Ik heb last van diabetes type 1 en een traag werkende schildklier, beide auto-immuunziekte en voel me ook al jaren niet lekker. Altijd geef ik mezelf de schuld. Ik zet niet door, met andere woorden ik voel me niks waard. Als je dan leest dat een auto-immuunziekte invloed kan hebben op je gemoedstoestand, voel je toch ietsie pietsie beter, omdat mijn lichaam de boosdoener is en niet ikzelf, want ik vecht al jaren tegen deze toestand, helaas heeft tot nu toe nog weinig tot niks geholpen. Maar ik blijf wel vechten, dus enige positiviteit bezit ik wel…

  • ref43 schreef:

    Ik persoonlijk denk dat als je zo gezond mogelijk probeert te leven “”en ik laat dat bij een ieder”persoonlijk, dat het wel degelijk mogelijk is om je lichaam vanuit je geest te beinvloeden, maar andersom dus kortom goed naar je lichaam luisteren en wel altijd proberen positief te blijven kan helpen, maar niet in alle gevallen

  • Maurice schreef:

    Na einde Ziektewet was ik nog steeds niet genezen. Dus (toen) WAO. NB: einde ZW was tevens einde arbeidscontract!! Keuringsarts (toen GMD tegenwoordig UWV) geloofde mijn lichamelijke klachten niet als somatisch maar als ‘verdenking op psychogeen’. Onder dwang (lees: vroegtijdige theoretische afschatting) werd toen een zgn. psychodiagnostisch onderzoek verricht door een ‘adviesbureau’ die kennelijk als ‘onderaannemer’ opdrachten aannam van o.a. het huidige UWV. Ondanks alle door mij meegebrachte medische gegevens (onderbehandelde Helicobacter-infectie / Pfeiffer) vermeldde de ‘medisch-psycholoog’ in zijn eindrapportage: DSM-III -> somatische diagnose: “niet bekend”. Klachten werden als “gesomatiseerd” bestempeld, zowel door verzekeringsartsen alsmede arbeidsdeskundigen, waarmee men ‘vreesde’ voor een blijvende ‘psychische handicap’ tot het bereiken 65e levensjaar. Intussen baan kwijt, noodgedwongen koophuis te moeten verkopen, mede daar de hoogte WAO-uitkering niet berekend was op ‘niet-gerealisserde toekomstverwachtingen’ alsmede een situatie ZONDER ziekte/arbeidsongeschiktheid. Men wekte ook nog eens de indruk (dus niet op basis van algemene aanvaarde onderzoeksmethoden) als zou sprake zijn van ‘surmenage’ als gevolg van verrichtte werkzaamheden, terwijl feitelijk en medisch wetenschappelijk bewezen dat de maagproblematiek tot verlies arbeidstijd heeft geleid, met als negatief gevolg verkeerde medicatie (symptoombestrijders met negatieve neveneffecten, maar geen anti-bioticum kuur; deze werd pas een jaar NA aanvang WAO voorgeschreven). In de jaren erna (tot op heden) tracht(te) het GMD/GAK/LISV/UWV hun ernstige malversaties te verdoezelen, door de inmiddels (uit)behandelde klachten systematisch een psychische oorzaak aan te kaarten, welk uiteraard nimmer door een onafhankelijk psychiatrische expertise is uitgesloten. dit alles obv hun eigen (‘geneeskundige’ en ‘arbeidskundige’ wetten en regeltjes: deskundigenoordeel?) Dit alles heeft met kennelijk met de VOC-mentaliteit die Balkenende ooit opperde en die dmv zgn. aSB-keuringen door De Geus ‘netjes’ werd uitgevoerd. NB: gedurende een nieuwe (ZELF verworven full-time baan, zonder ziekteverzuim) door ‘derden’ een verkeersongeval. Wederom ZW en na 52 weken WAO. Nu wordt al ruim 10(!!!) lang onnodig en onzinnig gediscussieerd over de MEDISCHE causaliteit. UWV hanteert hun psychisch beleid door inmiddels de WAO-uitkering in te trekken, terwijl na ‘oude’ klachten een nieuwe medische situatie ontstond, waarnaar door UWV feitelijk NOOIT vervolgonderzoek is verricht obv hun eigen protocollen. (o.a. Regresrecht!!) Op zo’n manier gaat mijn positieve kijk op mijn arbeidszame leven die ik ooit had systematisch naar de verdommenis. Nazorg voor de nasleep van het ongeval blijft uit, terwijl de moeite om te reïntegreren kennelijk het UWV geld gaat kosten, ondanks hun ‘klantvriedendelijke’ UWV-magazines die kennelijk als propaganda wordt gebruikt. De Bouwfraude is er niets tegen!!!

  • Lara schreef:

    Beste Allemaal,

    Ik ben al een tijdje (7 maanden) heel erg bang om kanker te krijgen, OOIT.
    Ik ben erg aan het zoeken, en kom er nu dus wel achter dat negatief denken geen kanker kan veroorzaken. Maar negatief denken en een angst geeft wel stress en stress-hormonen zouden weer slecht zijn voor je omdat je immuunsysteem word aangetast waardoor de kans op kanker groter word.

    Wat moet ik hier nou mee..

    Groeten,
    Lara

  • Evert schreef:

    dag Lara,

    we kennen elkaar niet en dus kan ik zomaar vanalles ‘tegen’ je schrijven
    dat wil ik niet
    het artikel hierboven geeft aan:
    positief denken kan ziektes niet genezen

    echter:
    ons denken veroorzaakt bijna 90% van de ziektes
    daarom zou mijn stelling zijn:
    gezond denken voorkómt ziektes

    en dat is dan wel weer bewezen

    hartelijke groet,

    Evert

    p.s. en ja, ik geloof ook nog eens in de God van de bijbel

  • bert schreef:

    @ Evert,

    Mijn beste jeugdvriend is op 17-jarige leeftijd aan kanker overleden, maar hij zat vol levenslust, tot de laatste dag, ondanks dat zijn laatste jaar een hel is geweest. Jouw zienswijze is gewoon een klap in het gezicht van mensen die het al zwaar hebben.

  • Ronald schreef:

    Als er geen verband bestaat tussen denken/emoties en ziekte, hoe zit het dan met het wetenschappelijk bewezen placebo en noceco effect? En waarom weigert men dan al meer dan dertig jaar om GNM (German New Medicine), van dokter Hamer, aan een uitgebreid onderzoek te onderwerpen (zelfs zijn post doctorale thesis is nooit getest)?

  • Emma schreef:

    We zijn behoorlijk gezond met z’n allen in vergelijking met de tijd van bijv. een pestepidemie. Hoera.

    Mocht er weer zoiets uitbreken…
    Dan vindt de ‘nieuwe’ pest zijn weg naar iedereen ongeacht of hij of zij een optimist of niet.

    Als iemand de tool van het positief denken gevonden heeft is fijn.
    Denken doet ons brein én dus gewoon biologische chemie…
    Die biologische chemie kan, net als je neusslijmvlies ineens last krijgen van bacterien, virussen of disfunctioneren.

    Het positieve denken is gewoon een lichamelijke tool…
    Welke functioneert…
    Of niet.

    Veroordeel de negatieve mens niet.
    Hij kan er gewoon niet bij…

  • Emma schreef:

    Beste Rachel van de Pol,
    Hartelijk dank voor deze tekst.

    Is het eigenlijk niet zo dat de scheiding tussen psyche en lichaam niet bestaat?

    Psyche ís lichaam.
    Tussen je oren zit lichaam.

  • Emma schreef:

    Denken dat men positief moet zijn om niet ziek te worden of zelfs te genezen vind ik een negatieve gedachten.

Reageer

Gebruik onderstaand formulier om te reageren op dit artikel of andere reactie. Velden met een zijn verplicht

Controle vraag *