Liefdesverdriet verwerken: je brein is de boosdoener

Psyche 2 februari 2018 1 Reactie
Liefdesverdriet verwerken: je brein is de boosdoener

Bijna iedereen krijgt er vroeg of laat eens mee te maken: een gebroken hart. Liefdesverdriet verwerken is een proces vol ups en downs. Het ene moment kun je de hele wereld aan en het volgende moment wil je niets anders dan in de grond verdwijnen: liefdesverdriet verwerken is niet makkelijk. Maar waarom lijkt het soms zo onmogelijk om iemand los te laten, hoe graag je dit ook wil? Dokterdokter vertelt je waarom je hart zich nog hecht, terwijl je brein dat niet (meer) wil. Het resultaat zal je verassen.

Seks zorgt voor verbinding

Als het goed zit, is seks fijn. Je voelt je goed, veilig en alles loopt van z’n leien dakje. Heb je er wel eens over nagedacht hoe seks ‘werkt’? Niet tussen de lakens, maar in je brein? Het volgende onderzoek ligt toe, dat de oorzaak van moeizaam liefdesverdriet verwerken eigenlijk aan je bovenkamer ligt.

Uit een neurowetenschappelijk onderzoek door Louann Brizendine, een neuropsychiater aan de Universiteit van Californië, blijkt dat lichamelijk contact zorgt voor een emotionele binding tussen man en vrouw. De conclusie van het zestien jaar durende onderzoek is dat seksuele contacten iets doen met je hersenen. Chemische stoffen veranderen fysiek iets aan het brein, waardoor partners mentaal letterlijk met elkaar worden verbonden.

Liefdesverdriet verwerken gaat gepaard met fysieke pijn

Onderzoekers hebben geconstateerd dat het verlangen om een bepaalde relatie aan te (blijven) gaan niet alleen een gevoel of gewoonte is. De binding is chemisch te verklaren: het is een krachtige verbinding die niet zomaar ongedaan kan worden gemaakt zonder grote emotionele en zelfs lichamelijke pijn.

De binding is zo sterk dat hersenscans na een verbroken relatie laten zien dat de  fysieke pijngebieden in de hersenen geactiveerd worden. Hierdoor kunnen sommige mensen met liefdesverdriet echt lichamelijke klachten ervaren, zoals misselijkheid, maagklachten en hoofdpijn.

Riskant effect van knuffelhormoon op toekomstige relaties

Oxytocine, ook wel het knuffelhormoon genoemd, is het stofje dat onder meer voor een band tussen moeder en kind zorgt, maar ook voor binding van vrouw naar partner. Bij mannen is dit vasopressine. Deze mannelijke tegenhanger van oxytocine zorgt, net als bij de vrouwen, voor een band tussen vader en kind, en man en partner.

Onderzoeker Brizende toont ook aan hoe snel de binding plaatsvindt. In een experiment waarbij omarmd en geknuffeld werd, bleek dat er na ongeveer twintig seconden al oxytocine in de hersenen van vrouwen werd afgegeven en het vertrouwen in de hersenen werd geactiveerd.

Deze chemische stoffen, het knuffelhormoon en de mannelijke variant vasopressine, verbinden zich met hersencellen tot nieuwe, blijvende, lichamelijke én geestelijke verbindingen van mens tot mens. Het onderzoek toont aan dat wanneer deze verbindingen tussen personen herhaaldelijk worden verbroken en liefdesverdriet verwerken een meermaals proces wordt, deze personen in de toekomst minder goed in staat zijn nieuwe, diepgaande relaties aan te gaan.

Lichamelijk contact vermijden? Nee joh!

Het onderzoek laat zien hoe snel je brein een connectie maakt met een ander. Dit verklaart waarom liefdesverdriet verwerken mogelijk langer duurt dan je verwacht en wil. Vanwege het proces in je brein, is het is nu eenmaal meer dan alleen emotioneel loslaten.

Door dit onderzoek lijkt het misschien alsof je voorzichtig en zuinig moet zijn met je knuffels en lichamelijke contacten om liefdesverdriet te voorkomen. Toch moeten we niet vergeten dat knuffelen en liefde overbrengen onmisbaar zijn in het leven. Wees daarom niet bang voor lichamelijk contact. Maar, goed nadenken over met wie je de lakens deelt kan nooit kwaad. Voorzichtigheid op het gebied van seksualiteit is een altijd must, om zowel mentale en lichamelijke moeilijkheden te voorkomen.

Auteur: Rachel van de Pol en Laura van den Bemt
Bronnen: Weetmagazine, Dokterdokter, Boeken: The Male Brain & The Female Brain door Louann Brizendine

1 reactie

Reageer

Gebruik onderstaand formulier om te reageren op dit artikel of andere reactie. Velden met een zijn verplicht

Controle vraag *