Knuffelhormoon oxytocine wekt ook agressie op

Psyche 2 oktober 2017 1 Reactie
knuffelhormoon oxytocine wekt ook agressie op

Oxytocine, ook wel bekend als knuffelhormoon, zorgt voor een gevoel van vertrouwen en verbondenheid. De stof speelt een belangrijke rol bij onder meer de binding tussen partners en moeder en kind. Zo maken vrouwen rondom de bevalling extra oxytocine aan, zodat ze zich extra aan hun kind gaan hechten. Uit onderzoek door de Universiteit van Amsterdam en Universiteit Leiden is echter gebleken dat oxytocine ook een andere werking kan hebben. Het bindt mensen niet alleen, het zet ze in bepaalde situaties juist ook tegen elkaar op.

Keerzijde oxytocine

De heersende opvatting is dat oxytocine mensen aardiger en opofferingsgezinder maakt. Dat beeld verdient volgens de onderzoekers enige nuancering. Als het belang van de eigen groep in het geding is, wekt oxytocine namelijk juist agressie op. De opgewekte agressie is gericht op het neutraliseren van een bedreigende groep; wanneer de concurrerende groep geen bedreiging vormt, leidt oxytocine alleen tot altruïsme naar de eigen groep toe. Oftewel, onbaatzuchtig en hulpvaardig gedrag dat de eigen groep versterkt.

Escalatie conflicten

Volgens de onderzoekers geeft deze bevinding een neurobiologische verklaring voor het feit dat conflicten tussen groepen escaleren wanneer mensen andere groepen als bedreiging zien. Zolang dat niet het geval is, bijvoorbeeld door een fysieke barrière tussen de territoria van de twee groepen, is de kans op gewelddadige conflicten kleiner. Daaruit concluderen de wetenschappers dat de agressie die oxytocine oproept een verdedigende functie heeft.

Evolutionaire verklaring voor agressie door oxytocine

De onderzoekers riepen ook de vraag op waarom oxytocine onbaatzuchtig gedrag bevordert. Dit zou volgens de onderzoekers te verklaren zijn vanuit een evolutionair perspectief. Mensen die onbaatzuchtig of hulpvaardig gedrag vertonen om de eigen groep sterker en effectiever te maken, profiteren daar op termijn ook zelf van. Zo is agressief gedrag naar concurrerende groepen een indirecte vorm van loyaal, altruïstisch gedrag naar de eigen groep toe; die wordt immers relatief sterker als concurrerende groepen zwakker worden.

Darwin

Charles Darwin merkte al op dat groepen waarvan de leden altruïstisch zijn naar de eigen groep en agressief naar andere groepen, een grotere kans hebben te overleven dan groepen waarin zulk altruïsme ontbreekt. De onderzoekers beredeneerden dat als dit evolutionair perspectief klopt, er neurobiologische mechanismen zouden moeten zijn die altruïsme en agressie tegelijkertijd aansturen. De ontdekking dat oxytocine zowel altruïsme naar de eigen groep als agressie naar concurrerende groepen toe bevordert, ondersteunt die theorie.

Auteur: redactie van Dokterdokter.nl

1 reactie

  • Haadfi schreef:

    In sommige culturen is dit heel goed herkenbaar. In Noord-Afrika bijvoorbeeld, waar men alleen de eigen familie vertrouwt en zelfs die vaak niet, zijn mensen vaak het ene moment verschrikkelijk aardig en het andere moment heel agressief. Opvallend is ook dat gevangenbewaarders die met de meest verschrikkelijke criminelen uit deze streek werken de criminelen vaak heel erg aardig vinden. Veel mensen snappen niet hoe dat kan. Waarschijnlijk heeft de zon ook nog een sterke invloed op de hormoonproduktie, hoe zuidelijker men komt, des te sterker doorgaans de emoties.

Reageer

Gebruik onderstaand formulier om te reageren op dit artikel of andere reactie. Velden met een zijn verplicht

Controle vraag *