De symptomen van een trombosebeen en longembolie

Bewegen 10 oktober 2017 14 Reacties
De symptomen van een trombosebeen en longembolie

Trombosebeen en longembolie zijn aandoeningen die ernstige gevolgen hebben, zoals moeite met lopen en kortademigheid. In sommige gevallen kunnen ze zelfs een fatale afloop hebben. Tijdig ingrijpen verkleint de kans op chronische klachten en complicaties, en vertraagt het ziekteverloop. Ondanks dat trombosebeen en longembolie veel voorkomende aandoeningen zijn – in Nederland komt het bij ongeveer vijftien tot dertigduizend personen voor – weten nog maar weinig mensen hoe je een trombosebeen of longembolie kunt herkennen. Dokterdokter zet daarom de belangrijkste symptomen van longembolie en trombosebeen op een rijtje.

Trombose

Wat is een trombose?

Gezond bloed moet verschillende eigenschappen hebben. Bloed moet vloeibaar zijn zodat het door het lichaam kan stromen om de organen en weefsels te voorzien van zuurstof en voedingsstoffen, en om afvalstoffen af te voeren. Verder moet bloed kunnen stollen om wondjes te dichten. Bij mensen met trombose gaat het bloed stollen zonder reden. Er ontstaat dan een bloedstolsel in het bloedvat, waardoor een bloedbaan wordt afgesloten en de bloeddoorstroming wordt gehinderd. Dit kan tot allerlei complicaties leiden. Wanneer een bloedstolsel optreedt in de slagaderen – de bloedvaten die van het hart afkomen – spreek je van arteriële trombose. Dit soort trombose is het gevaarlijkste omdat hierdoor een herseninfarct of hartinfarct kan ontstaan.

Wat is een trombosebeen?

Als trombose in de aderen ontstaat wordt het veneuze trombose genoemd. Veneuze trombose kan in het gehele lichaam optreden, maar er is een duidelijke voorkeur voor de benen. Vandaar de benaming trombosebeen. Indien een stolsel in de diep gelegen aderen van het been optreedt, spreekt men van diep veneuze trombose (DVT). Trombose in een oppervlakkig gelegen ader wordt tromboflebitis genoemd.

Symptomen trombosebeen

Om de kans op een positieve afloop te verhogen, is het belangrijk om een trombosebeen tijdig op te merken. Hieronder staan een aantal symptomen die kunnen duiden op een trombosebeen.

  • Pijn in het been. Meestal begint dit in de kuit, maar het kan ook boven de knie plaatsvinden.
  • Moeite met lopen, een zwaar gevoel in de benen.
  • Zwelling en rode of blauwpaarse verkleuring.
  • Warmte van de huid op de plaats waar het stolsel zich bevindt.
  • Een glanzende huid.

Er zijn ook nog andere aandoeningen die bovenstaande klachten kunnen veroorzaken, zoals een zweepslag of wondroos. Daarom moet er bij een verdenking op een trombosebeen altijd nader onderzoek gebeuren.

Gevaren trombosebeen

Als je trombose in de benen niet tijdig of goed laat behandelen (met een steunkous of bloedverdunners), kunnen de kleppen in de aders blijvend beschadigd raken en ontstaat een chronische aandoening met de naam post-trombotisch syndroom. Het is een aandoening waarbij je levenslang gezwollen benen hebt die vermoeid aanvoelen en in een aantal gevallen zelfs open wonden veroorzaken. Deze open wonden zijn vaak moeilijk te behandelen door de slechte doorbloeding van het weefsel. Helaas kan dit post-trombotisch syndroom zich ook voordoen ondanks een adequate behandeling. Indien niet tijdig gestart wordt met bloedverdunners is de kans op een longembolie ook groter.

Longembolie

Wat is een longembolie?

Wanneer een stukje van het stolsel van de trombose losschiet en in de bloedbaan terecht komt kan het ergens in de kleine vaatjes vastlopen. Dit heet een embolie. Wanneer een embolie vastloopt in de bloedvaten van de longen, is er sprake van een longembolie. Het bloedstolsel blokkeert de bloedstroom en daarmee een adequate zuurstof-aanvoer naar de longen. Een longembolie wordt het vaakst veroorzaakt door DVT. Diep veneuze trombose en longembolie worden soms beschouwd als uitingen van hetzelfde ziektebeeld en worden daarom aangeduid met de overkoepelende term veneuze trombo-embolie (VTE).

Symptomen longembolie

Een longembolie geeft soms weinig tot geen symptomen, met name bij de kleine embolieën. Verder zijn de symptomen van een longembolie soms moeilijk te herkennen omdat ze zich ook bij vele andere ziekten voordoen, zoals bij een longontsteking of hartinfarct. Longembolie is dan ook een aandoening die vaak door artsen over het hoofd wordt gezien. Is de embolie groter, dan kun je de volgende symptomen op onregelmatige basis verwachten:

  • Kortademigheid
  • Benauwdheid
  • Pijn op de borst
  • Pijn bij hoesten en zuchten
  • Verhoogde hartslag
  • Lichte stijging van lichaamstemperatuur

Gevaren longembolie

Een longembolie kan ernstige, fatale gevolgen hebben en daarom is een snelle diagnose en onmiddellijk medisch ingrijpen nodig. Ondanks dat het verloop van de ziekte deels ligt aan de omvang van het bloedstolsel, kennen zowel grote als kleine bloedstolsels hun eigen gevaren.

Het grootste gevaar van een kleine blokkade aan de longslagaders, is het langzame en sluipende effect. De symptomen ontwikkelen zich langzaam. Hierdoor kan gewenning aan klachten als kortademigheid of benauwdheid ontstaan. Bij recidiverende longembolie is kortademigheid het enige symptoom. Een symptoom die echter steeds erger wordt. Er raken zoveel bloedvaten geblokkeerd dat de druk op de longslagaders enorm toeneemt. Als je te lang met deze klachten door blijft lopen worden ze levensbedreigend. Het grootste gevaar met een grote longembolie is dat het vrij plotseling tot zodanig ernstige complicaties kan leiden dat overlijden spoedig kan volgen. Het is daarom raadzaam dat je contact opneemt met jouw huisarts als je bovenstaande klachten herkent.

Auteur: Franka van Arendonk in samenwerking met Sabine Pinedo, internist bij Stichting Begeleide Zelfzorg

14 Reacties

  • Cornel1a schreef:

    Een doed en duidelijk verhaal. Ik heb het zelf gehad en werd de diagnose na ongeveer een week gesteld.De huisarts wist in het begin niet wat ik had.Kreeg een puf.Toen ik,na een week, zei dat mijn knieholte dik was en pijn deed, ben ik naar het ziekenhuis voor een echo gegaan. Het zit al tot je knie ,zeiden ze. Toen ik vertelde dat ik al 2 keer flauw gevallen was en geen adem bijna had,zei de internist er is meer aan de hand.Na een nucleaire foto was de diagnose ook een longembolie.In ’99 gehad .Nu af en toe met praten en zingen merk ik het nog een beetje.

  • Anoniem schreef:

    Merkte ook dat de diagnose laat gesteld werd. Ik was 28 toen ik DVT had. Gezien mijn leeftijd werd er niet meteen aan gedacht (ook niet door mijzelf). Nu, bijna 5 jaar later, draag ik dagelijks een steunkous om de pijn en zwelling tegen te gaan.

  • Jolanda schreef:

    Eindelijk, nu komt er meer duidelijkheid over trombose en longembolie. Mensen moeten zich realiseren dat dit ook levensbedreigend kan zijn. Gelukkig heb ikzelf nog geen ervaring met deze aandoeningen. Wel weet ik dat ik alert moet zijn. Het stolingsgetal in het bloed is verhoogd. Diagnose: Syndroom van Klippel Trenaunay!!!

  • CM schreef:

    Ik heb zelf een diep veneus trombose been die een beetje laat vastgesteld is.
    Maar de symptonen die ik had waren alleen een dik en pijnlijk been zodat ik bijna niet kon lopen.
    Wordt er nu gelukkig voor behandeld

  • Angelien schreef:

    Kan dit ook voorkomen aan twee benen?

  • Just me schreef:

    2 week na de bevalling werd ik benauwd en spierpijn tussen de schouderbladeren, rug en bekken, ik dacht dat het wat te maken had met verkeerd voeden ( ik gaf borstvoeding) dus afspraak gemaakt bij de fysio voor spierpijn, 3 dagen later kon ik niet meer lopen en praten, hoesten, lachen alles deed zeer mijn been werd gezwollen en dikker maar ik had verder geen idee van hoe en wat( gaf een verkeerde houding van voeden de schuld) toch maar even dokterpost gebeld en moest gelijk langs komen, hij hoorde mijn klachten aan en bekeek mijn been, ik kon gelijk blijven…. Trombose en longembolie….
    Het liep allemaal erg raar, er werd een echo van mijn been gemaakt waar de bloedprop zat, gelijk in de lies al maar er werd verder niet gekeken of het ook nog dieper zat, ook werd er een foto van mijn longen gemaakt, dit zag er al weer wat rustiger uit, al met al zijn we nu een half jaar verder, heb aangepaste kousen laten aanmeten en heb nog vaak last van een pijnlijk en gezwollen been, liep steeds met de vraag of ik niet op controle moest langs komen dus heb i, toch maar een afspraak gemaakt. Je hoort zoveel verschillende verhalen over trombose…… De 1 zegt veel bewegen de ander zegt juist niet doen want dan kan je bloedprop los schieten. Mensen gaan er tegenwoordig ookmaar vanuit dat je het wel googelt en wordt je niks meer uitgelegd door de arts zelf. I, was niets wetend wat nou een trombose was, dus idd ook op eigen houtje gaan uitzoeken wat het is. Ik ben nog steeds niet 100% hersteld van de trombose

  • Ans Heins schreef:

    Mijn zoon van bijna 16 jaar, heeft druk, pijn op de borst, erg moe, huisarts zegt dat hij geen embolie kan hebben, hij is 1.85 m. 75 kg. sport wel veel , maar daar in tegen eet hij best wel veel verkeerde vetten, dit zou toch best wel mogelijk kunnen zijn ? Huisarts deed er eigenlijk wel lacherig over , hoe ik hier wel bij kwam.

    • Anoniem schreef:

      Je kan in het ziekenhuis een hart test laten afnemen. Wanneer je naar cardiologie belt en verteld wat er aan de hand is, zullen ze zo een test wel bij je zoon afnemen. Hoef je niet via je huisarts te doen.

    • A. de V. schreef:

      Je kan in het ziekenhuis een hart test laten afnemen. Wanneer je naar cardiologie belt en verteld wat er aan de hand is, zullen ze zo een test wel bij je zoon afnemen. Hoef je niet via je huisarts te doen.

    • Anoniem schreef:

      Beste, Ten eerste. Wat sneu dat je dokter de zaak weglacht. De klachten die je opnoemt herken ik allemaal al zijn die bij mij destijds met astma in verband gebracht. Terwijl ook ik alles met de fiets doe best wat beweeg. Mijn huisarts is ook een type die de klachten wegwuift en weglacht. Heeft me weggestuurd met hartkloppingen koorts en benauwdheid, terwijl er net diezelfde dag een diepe trombeuse was vastgesteld. Zover ik weet mogen (huis)artsen tegenwoordig ook niet meer zomaar doorverwijzen, want dan worden ze afgerekend. Evenals dat de ziekenhuisbedden snel leeg moeten zijn voor de volgende. Dat laatste ook aan den lijve ondervonden. Ook dat versterkt benauwdheid is mijn ervaring. In mijn geval is de trombose in ieder geval veroorzaakt door de antieconceptiepil. Het lijkt mij nu toch over het algemeen bekend dat ook jonge mensen dit kunnen krijgen. Ben zelf 32 jaar. In de tijd van de diagnose en onverwachte ziekenhuisopname maakte men fout op fout en was er sprake van nalatigheid. Ook met het voorschrijven van medicatie. Op de dag van ziekenhuisopname stond er ineens een nieuw medicijn op de medicatielijst. Na even googelen van mijn kant bleek dit om een nieuwe antieconceptiepil te gaan. Een van de eerste zaken die in de bijsluiter stonden is dat het bij het hebben van een DVT absoluut niet gebruikt mag worden. Op zich een kwalijke zaak. Al zijn fouten menselijk. Zo is nog e.e.a. voorgevallen en daar ik ervaring heb in de zorg durf ik gerust te stellen dat tig zorgverleners de druk niet meer aankunnen, maar dat er ook tig zijn die ongeschikt zijn. Zeker gezien het feit dat het wel erg veel fouten waren van diverse medici en instanties bij maar een persoon. Ik geloof dus gerust dat het vaker voorkomt. Het is een lang verhaal dat ik opzet, maar heb zelf ook meermaals ervaren dat je op jonge leeftijd met bepaalde klachten naar huis wordt gestuurd en ik was er Godzijdank tijdig bij nu, maar ….Volg vooral je gevoel en intuitie en wees alert op als er iets voorgeschreven wordt. Ik denk aan bijv. een Vioxx en Diane pil. Neemt de arts je een volgend keer ook niet serieus bel dan de verzekering voor een second opinion of alsnog een doorverwijzing en het is raadzaam om iemand mee te nemen als dat kan. Samen sta je toch sterker. Veel sterkte.

  • HN schreef:

    Mijn zoon had al een half jaar rugpijn, werd steeds erger. Hij is verschillende keren bij de huisarts geweest, kreeg pijnstillers. Totdat zijn been dik werd, van onder tot aan de lies. Weer naar de huisarts; bijwerkingen van de medicijnen zei ze. Vijf dagen later kon hij niks meer, niet meer lopen, plassen, eten..alleen nog met pijn op bed liggen. Weer terug naar de huisarts gestrompeld. Deze keer werd er eindelijk alarm geslagen, gelijk door voor een echo van het been. Er werd een enorme trombose tot in de buik geconstateerd. Toen werd er voor het eerst in een half jaar bloed afgenomen, dat was niet goed. Uiteindelijk heeft hij zaadbalkanker, uitgezaaid tot onder het middenrif. Deze grote tumor drukte bloedvaten dicht. Hij heeft inmiddels de chemo achter de rug, maar het trombosebeen is er nog. Hij prikt Fraxodi en heeft een kous. Als de huisarts eerder doorgestuurd had, had deze trombose voorkomen kunnen worden.

  • Gonnie Rietbergen schreef:

    Hoi allemaal.
    Al meer dan 7 weken last van opgezette en pijnlijke kuiten. echo laten maken, maar men kon niet duidelijk vaststellen of het om trombose ging. Nog steeds pijn en bloed laten prikken voor d-dimeer. Uitslag was 0,32. Ik weet niet eens wat dit betekent maar volgens de assistente was het dus geen trombose maar wat het wel was kon met niet zeggen.
    Wat nu…..

  • marcusP schreef:

    Wat een bekende verhalen allemaal over trombose en het niet juist reageren van doktoren, of zij die hier voor door moeten gaan. In 2007 werd bij mij diep veneuze trombose vastgesteld tijdens het zoveelste bezoek aan het ziekenhuis, zittende in een rolstoel vanwege niet meer kunnen lopen. Wat hieraan vooraf ging wens je niemand toe maar was voor ons gezin een helletocht. Maandenlang te horen krijgen dat je last van hernia hebt, daarna isschias, beklemde spieren ofwel zenuwen. Tijdens het maken van röntgenfoto’s door je benen zakken enz.. En telkenmale met pijnstillers of fysio verwijzing naar huis totdat, ja totdat er iemand wakker werd en bloed ging onderzoeken gevolgd door een scan van de benen met als gevolg, juist acute opname en ingetapete benen. Kreeg later te horen dat het geen uur later had moeten zijn dan was dit verhaal hier nimmer geschreven. Zit nu levenslang aan medicatie en steunkousen met blijvende lichamelijke klachten. Dit alles vermoedelijk ten gevolge van een niet correct behandelde tekenbeet door artsen binnen en buiten het ziekenhuis!! Maar ik leef.

  • Peter schreef:

    Duidelijk, alleen struikelde ik ook over de d-t-fouten.

Reageer

Gebruik onderstaand formulier om te reageren op dit artikel of andere reactie. Velden met een zijn verplicht

Controle vraag *