Wat cocaïne doet met je lichaam

Sommige mensen herkennen cocaïne als die witte, poederachtige stof die de heren van de film The Wolf of Wall Street snoven, anderen hebben überhaupt geen idee hoe het eruit ziet. Maar wat is cocaïne nu eigenlijk? En hoe gevaarlijk is het voor je?

Wat is cocaïne?

Cocaïne is een harddrug die vaak voorkomt in de vorm van wit poeder. Andere namen zijn coke, sos en sosa. De stof wordt gehaald uit de bladeren van de cocaplanten. Cocaïne wordt meestal gesnoven. Na bewerking kun je het ook roken of injecteren.

Wat doet cocaïne met je?

Cocaïne stimuleert het centrale zenuwstelsel en daarmee ook het hart. Het verhoogt de hartslag en de bloeddruk, maar beperkt ook de toevoer van bloed naar het hart. Cocaïne werkt in op bepaalde stoffen in de hersenen zoals dopamine, adrenaline, norepinefrine en in mindere mate serotonine. Het geeft een opwindend, euforisch gevoel en het maakt alerter. Hierdoor helpt het middel vaak ook om makkelijker contact te maken met anderen. Je voelt je vol zelfvertrouwen, ongeremder en minder angstig. Cocaïne onderdrukt gevoelens van pijn en vermoeidheid en verbetert het uithoudingsvermogen. Het wordt daarom veel als ‘partydrug’ gebruikt of om langere tijd alert te blijven bij werk- of sportprestaties. Verder versnelt cocaïne de stofwisseling. Langdurig gebruik van cocaïne bevordert gewichtsverlies.

Bijwerkingen tijdens het gebruik zijn onder andere misselijkheid, hartkloppingen, angst en onrust. Na afloop kun je zeer vermoeid zijn en slaapproblemen hebben.

Cocaïne bij sportprestaties

Als cocaïne kort voor een training of wedstrijd wordt gebruikt, kan het het uithoudingsvermogen verbeteren en vermoeidheid onderdrukken. Om die reden is de drug binnen wedstrijdverband verboden. Dit betekent dat je geen cocaïne mag gebruiken twaalf uur voorafgaand aan een wedstrijd tot na afloop van een wedstrijd of tot na de dopingcontroles die na een wedstrijd nog verplicht zijn. Sporen van cocaïne zijn na ongeveer zeven dagen uit je lichaam verdwenen. Bij regelmatig gebruik van cocaïne kan het langer, tot wel 21 dagen duren, voordat er geen cocaïne meer in je lichaam is te vinden.

Vorm van doping?

De World Anti-Doping Agency, de internationale dopingautoriteit, deelt cocaïne in bij de zogeheten "niet-specifieke stimulerende stoffen". Ook amfetaminen behoren tot die categorie. Vanwege zijn stimulerende werking is cocaïne niet toegestaan tijdens wedstrijden. Als cocaïne buiten de wedstrijden wordt gebruikt, wordt het niet beschouwd als doping.

Is cocaïne gevaarlijk?

Cocaïne vormt zeker bij hoge doses een flinke belasting voor het hart. Als het vaak en veel wordt gebruikt, kunnen gevaarlijke hartritmestoornissen voorkomen. Cocaïne put het lichaam uit en bij langdurig gebruik ontstaat schade aan de organen, vooral aan de lever. De weerstand tegen infecties neemt beduidend af. Gebruikers kunnen last krijgen van slapeloosheid, agressiviteit, waanvoorstellingen, paniekgevoelens, achterdocht en depressiviteit. Bij frequent gebruik treden ook seksuele problemen op (impotentie).

Werkt cocaïne verslavend?

Aan cocaïne kun je gemakkelijk verslaafd raken. De verslaving aan cocaïne is voornamelijk psychisch. Omdat het prettige effect slechts relatief kort aanhoudt (bij snuiven zo’n dertig minuten, bij roken en spuiten slechts enkele minuten) is er al gauw behoefte om meer te nemen.

Verslaafd aan cocaïne

Heb je een sterk verlangen om cocaïne te gebruiken maar wil je het niet meer nodig hebben? Heb je steeds meer en vaker nodig om te functioneren en je zelfverzekerd te voelen in het contact met anderen? Leidt je gebruik misschien tot het missen van afspraken of problemen in je relaties met anderen? En ga je jezelf steeds meer isoleren? Dit zijn tekenen dat je afhankelijk (aan het worden) bent van cocaïne. Stoppen of minderen helpt om meer energie te krijgen, je gezondheid te verbeteren en zorgt voor meer stabiliteit in je prestaties op werk/studie of thuis. 

Auteurs: Franka van Arendonk en Anouk van der Hout

Bronnen: DSM-V, World Anti-Doping Agency, Trimbos-instituutJellinekDopingautoriteit

Dit artikel is mede mogelijk gemaakt door onze partners en goedgekeurd door M. Selders, GZ-psycholoog bij SGGZ

Pagina laatst aangepast op 15 augustus 2019


Gerelateerd