Parodontitis: een ernstige tandvleesontsteking

Parodontitis is een ernstige ontsteking van het tandvlees. Aan parodontitis gaat eerst een lichte tandvleesontsteking vooraf, wat ook wel gingivitis wordt genoemd. Hieronder wordt dit proces uitgelegd.

Het ontstaan van gingivitis en parodontitis

In onze mond zitten heel veel bacteriën. Deze bacteriën vormen een dun laagje dat zich hecht aan tanden en kiezen. We noemen dit tandplak. Wanneer de tandplak niet regelmatig wordt verwijderd, kan het tandvlees gaan ontsteken. We noemen dit gingivitis of lichte tandvleesontsteking. Wanneer de ontsteking zich zo ver uitbreidt dat het kaakbot wordt aangetast, spreken we van parodontitis. Onze tanden en kiezen zijn verankerd in het kaakbot. Door de ontsteking gaat kaakbot verloren. Onze tanden en kiezen komen dan los te staan en kunnen uiteindelijk uitvallen.

Pocket

Wanneer de ontsteking aan het tandvlees niet wordt opgeheven, zal de ontsteking dieper de ruimte tussen de tand en het tandvlees ingaan. De ruimte die daardoor ontstaat wordt een “pocket” genoemd. De tandarts of mondhygiënist kan met een speciaal instrument, een pocketsonde genaamd, deze ruimte meten. Wanneer de pocket dieper is dan vijf mm, is de kans groot dat er sprake is van botafbraak rond de tanden.

De verschillende stadia zijn dus:

  1. Tandplak (opeenhoping van bacteriën)
  2. Gingivitis (lichte tandvleesontsteking)
  3. Parodontitis (ernstige tandvleesontsteking)

Tandplak en tandsteen

Tandvleesontsteking ontstaat wanneer tandplak de kans krijgt zich op te hopen, vooral tussen de tanden en kiezen en langs de tandvleesrand. De bacteriën in de tandplak produceren stoffen die het tandvlees irriteren en een ontstekingsreactie veroorzaken. Tandplak kan ook hard worden door de kalkzouten uit het speeksel en wordt dan tandsteen genoemd. Tandsteen vormt een ideale aanhechtingsplaats voor nieuwe plak.