Prostatitis

Wat is prostatitis?

Prostatitis betekent letterlijk een ontsteking van de prostaat. Er wordt onderscheid gemaakt tussen acute prostatitis en chronische prostatitis. Deze aandoening komt vooral voor bij mannen boven de 35 jaar. De aandoening komt niet zo heel vaak voor, minder dan één geval per 1000 mannen per jaar.

De klachten zijn vaak kleine beetjes plassen, pijn bij het plassen, koorts en pijn onder in de buik of in het kruis. De klachten lijken een beetje op een `gewone’ blaasontsteking bij vrouwen. Bij chronische prostatitis zijn de klachten minder uitgesproken en zonder koorts, maar duren ze veel langer of komen vaak terug.

Symptomen prostatitis

Bij acute prostatitis treden de klachten vaak vrij plotseling op, soms beginnend met koude rillingen. Er is vaak koorts, pijn in de onderbuik, in het kruis of in de anus. Er is aandrang om te plassen, de plas komt echter met kleine beetjes, maar wel vaak. De urine kan troebel zijn of vreemd ruiken. Bij de chronische prostatitis is er geen koorts en begint het beeld meestal ongemerkt. Vaak zijn er langdurig klachten en komen de klachten snel terug.

Hoe ontstaat prostatitis?

Bij een prostatitis wordt de ontsteking veroorzaakt door bacteriën die de prostaat binnendringen. Er is dus ook sprake van een urineweginfectie (`blaasontsteking’). Hoe deze bacteriën precies in de urinewegen en in de prostaat komen is niet precies te zeggen. Wel blijken het bijna altijd bacteriën te zijn die in het eigen maag-darmkanaal voorkomen. Soms kan een seksueel overdraagbare bacterei de oorzaak zijn.

Bij de chronische prostatitis is lang niet altijd een bacteriële verwekker aan te tonen. Deze klachten kunnen ook ontstaan door een te gespannen bekkenbodem. Dat kan op zijn beurt weer erg beïnvloed worden door iemands levenswijze. Veel zitten, stress of een erg gehaaste levensstijl kunnen deze klachten verergeren. Wanneer u zich zorgen maakt over de klachten kan dat op zich al weer toename van de spanning van de bekkenbodemspieren geven, waardoor de klachten verergeren!

Is het ernstig en wat kunt u verwachten?

Een acute prostatitis is goed te behandelen, maar u moet daarvoor wel contact opnemen met uw huisarts. Bij hoge koorts, koude rillingen of ernstig ziek zijn moet dat zo spoedig mogelijk gebeuren. Over het algemeen zullen antibiotica worden voorgeschreven. Deze moeten vaak wel lang gegeven worden(2-4 weken).

Bij de chronische prostatitis ligt dat ingewikkelder. Soms worden hiervoor ook antibiotica voorgeschreven, soms wel tot drie maanden. Ook indien geen bacterie kan worden aangetoond kan dat soms helpen. Vaak hebben ze echter geen blijvend effect. Dan kunnen algemene adviezen over uw levensstijl worden gegeven. Ook kunnen bepaalde bekkenbodem-spieroefeningen worden voorgeschreven, bij voorkeur via een gespecialiseerde fysiotherapeut. Soms kunnen medicijnen de klachten verlichten. Een verwijzing naar de uroloog kan ook plaatsvinden.

Wanneer naar de huisarts?

Bij een acute prostatitis is het verstandig zo spoedig mogelijk contact op te nemen met de huisartspraktijk. Als er hoge koorts, koude rillingen of ernstig ziek zijn bij in het spel is moet u direct contact opnemen. Bij de chronische vorm hoeft u niet direct contact te zoeken maar is het wel beter uw klachten te bespreken met uw huisarts.

Wat kunt u er zelf aan doen?

Bij de acute prostatitis is het verstandig veel te rusten en veel te drinken. Ook is het beter de aandrang om te plassen niet te lang te laten bestaan. Dit alles natuurlijk naast de door uw huisarts voorgeschreven medicijnen en adviezen.

Bij de chronische vorm is vaak de levensstijl een belangrijke factor. Veel stress, een gehaast leven, veel zitten en weinig tijd nemen om te plassen zijn allemaal factoren die de klachten kunnen verergeren. Zorgen over de klachten hebben ook een negatieve invloed. Indien u zich hierover zorgen maakt is het dus belangrijk dit te bespreken met uw huisarts. Het is gebleken dat regelmatige zaadlozingen de klachten gunstig kunnen beïnvloeden.

Algemene adviezen en voorzorgsmaatregelen

Zoals u merkt is er bij een prostaatontsteking een groot verschil tussen de acute vorm en de chronische vorm. Met name bij de chronische vorm komt vaak de levensstijl in het vizier. Hier kunt u zelf ook een steentje aan bijdragen. Bij de acute vorm zijn de mogelijkheden om zelf wat aan de klachten te doen veel minder en zal vaak de hulp van de huisarts noodzakelijk zijn.

In samenwerking met

W. van Donselaar,arts

Bronnen

  • NHG Standaard urineweginfecties 2013

Pagina laatst aangepast op 28 juni 2019


Gerelateerd