Herpes simplex oogontsteking

Wat is een herpes simplex oogontsteking?

Herpes simplex is een virus. Het kan het oog infecteren en leiden tot een hoornvliesontsteking en blindheid. Het hoornvlies is het voorste heldere deel van het oog. De ontsteking kan steeds weer terugkomen en er ontstaat littekenvorming. Het virus kan ook infecties geven van de huid, slijmvliezen en zenuwen.

Klachten van een herpes simplex oogontsteking

De ziekte begint meestal aan de oppervlakte van het hoornvlies. Het oog wordt rood, is geïrriteerd en gevoelig voor licht. De meeste mensen krijgen de ontsteking hierna niet opnieuw. Eén op de vier mensen met een hoornvlies ontsteking krijgt echter binnen twee jaar opnieuw een ontsteking.

Verloop van een herpes simplex oogontsteking

De ontsteking kan dieper in het hoornvlies dringen en daar blijvende littekens of een ontsteking in het oog veroorzaken. Soms ontstaan op het hoornvlies chronische zweren, die zeer moeizaam genezen.

Na de oorspronkelijke infectie komt het virus in een ruststadium. Het verblijft in de zenuwen die van de huid of het oog afkomstig zijn. Zo af en toe, bijvoorbeeld tijdens een verkoudheid, wordt het virus weer actief en veroorzaakt dan opnieuw een oogontsteking of een koortslip.

Zelf alert zijn op oogontsteking (herpes simplex)

Heeft u een beginnende ontsteking dan is het belangrijk om contact op te nemen met uw oogarts. Vooral als u dit al vaker heeft meegemaakt. Voorkomen van koorts is belangrijk.

Behandeling van herpes simplex oogontsteking

Bij de behandeling van herpes simplex staat het remmen van het virus centraal. De soort behandeling hangt af van de ontsteking. Vaak wordt antivirale oogmedicatie gebruikt in de vorm van oogdruppels of oogzalf. Soms is het nodig om het oppervlak van het hoornvlies eraf te schrapen om de hoeveelheid virusdeeltjes te verminderen. Bij ernstige littekenvorming met daardoor een verminderd gezichtsvermogen kan een hoornvliestransplantatie nodig zijn.

Prognose van herpes simplex oogontsteking

In 50% van de gevallen blijft het beperkt tot een eenmalige infectie. In de overige 50% komt de infectie nog eenmaal terug. De helft van die laatste groep eindigt met een chronisch recidiverende infectie met mogelijk geleidelijke littekenvorming. Hierdoor kan de gezichtsscherpte afnemen.

In samenwerking met

W. v. Donselaar, arts

Bronnen

  • NHG Standaard:  Het rode oog
  • Lisdonk van de EH, Bosch van den SJHM, Lagro-Janssen ALM, Schers HJ. Ziekten in de huisartsenpraktijk vijfde druk  2008.  Reed Business, Amsterdam.

Pagina laatst aangepast op 1 juli 2019


Gerelateerd