Herpes genitalis

Wat is herpes genitalis?

Herpes genitalis is een geslachtsziekte (SOA) veroorzaakt door een virus. Bij een besmetting onstaan er blaasjes en korstjes op en rond je penis,vagina en/of anus. Na de infectie blijft het virus in je lichaam aanwezig en kan in perioden weer opvlammen.

Symptomen herpes genitalis

Een eerste infectie geeft ongeveer 4 tot 5 dagen na de besmetting klachten. Er ontstaan pijnklachten en jeukklachten rondom vagina, schaamlippen of penis. Er ontstaan kleine blaasjes en kleine vaste bultjes in de huid van de geslachtsdelen. Deze kunnen samenvloeien tot zweertjes.

In de tweede of derde week treedt er genezing op van de zweertjes waarbij er korstjes gevormd worden.Vaak treedt er pijn op bij het plassen op en komt er abnormale afscheiding uit de plasbuis. Bij de vrouw is er vaak sprake van abnormale afscheiding uit de vagina.

Bij ongeveer de helft van de mensen die geïnfecteerd raken treden klachten op van koorts, hoofdpijn en spierpijn.Vrouwen hebben vaak meer klachten dan mannen. Soms is een herpes genitalis niet duidelijk te herkennen en verschillen de klachten met de hierboven beschreven klachten.

Herhalende herpes genitalis Door vaak onbekende oorzaak treden er soms opnieuw infecties op met het virus die zich in het zenuwstelsel heeft schuilgehouden. Enkele dagen voordat de infectie weer zichtbaar wordt treden er soms heftige, schietende pijnen op in de bilnaad of de heupen.

De infectie uit zich door middel van groepjes kleine blaasjes op een rode huid. Ongeveer 8-12 dagen na het verschijnen van de blaasjes zijn ze weer genezen en verdwenen. In het eerste jaar na de eerste besmetting maakt zo’n 70 procent opnieuw een herpes genitalis door.

Hoe ontstaat herpes genitalis?

Er zijn twee typen herpes-simplex-virus. Het ene type komt met name voor rondom de lippen (de koortslip) maar kan ook via de geslachtsdelen overgebracht worden. Het andere type kan ook voorkomen rondom de lippen maar komt met name voor rondom de geslachtsdelen.

Overdracht van de infectie vind plaats door nauw contact met een persoon die het virus uitscheidt. Het virus dringt via de slijmvliezen of de kleine wondjes naar binnen. Vooral in de blaasjes is de concentratie van het virus hoog.

Het virus kan soms ook overgedragen worden door iemand die drager is van het virus maar geen lichamelijke klachten heeft.

Is het ernstig en wat kunt u verwachten?

De klachten en verschijnselen die herpes genitalis kan geven wisselen zeer sterk. Vaak zijn er geen klachten (met name bij herhalende infecties), maar soms kunnen de infecties zeer ernstig verlopen. Dit geldt met name voor patiënten die een verlaagde weerstand hebben. De eerste infectie geeft meestal klachten. Herhalingen verlopen in meer dan 50 procent zonder klachten. U kunt dan echter wel besmettelijk zijn.

Soms treden er complicaties op. Deze complicaties treden bij de vrouw vaker op dan bij de man. Bij vrouwen treedt er na een herpes genitalis infectie vaak een schimmelinfectie op in de vagina. Deze geeft klachten van jeuk en irritatie. Een zeldzame complicatie bij vrouwen is een opstijgende infectie waarbij de baarmoeder, eierstokken en buikvlies ontstoken kunnen raken. Gelukkig komt dit maar zeer zelden voor.

Soms wordt het gebied rondom de geslachtsdelen extra gevoelig of juist minder gevoelig bij aanraking. Een veelvoorkomende complicatie bij herpes genitalis is een keelontsteking.

Wanneer naar de huisarts?

Heeft u klachten die kunnen wijzen op een genitale herpes, dan is het raadzaam contact op te nemen met uw huisarts. De huisarts kan besluiten een kweek af te nemen in het aangedane gebied en dit op te sturen voor onderzoek.

Soms zijn de klachten zo duidelijk dat dit niet nodig is en de huisarts direct gaat behandelen. Bij geringe klachten kan de huisarts besluiten symptomatisch te behandelen met zinkolie. Dit werkt indrogend.

Wanneer er veel klachten zijn kan de huisarts besluiten te behandelen met een anti-viraal middel. Het starten hiermee is alleen zinvol zolang er nog nieuwe blaasjes ontstaan.

Soms worden antivirale middelen ook voorgeschreven als chronische behandeling bij patiënten die regelmatig last hebben van terugkerende herpes genitalis klachten. Ook kan besloten worden een chronische behandeling te geven bij patiënten met een lage afweer.

Ook als u zwanger bent en denkt drager te zijn van genitale herpes is het raadzaam contact op te nemen met de huisarts. Een eerste infectie met herpes in de laatste twee zwangerschapsweken geeft namelijk een grote kans op besmetting van de baby tijdens de bevalling. Er kan dan besloten worden een keizersnede uit te voeren.

Wat kunt u er zelf aan doen?

Herpes genitalis is een virusinfectie die wordt overgebracht door seksueel contact. Veilig vrijen maakt de kans op besmetting kleiner. Maar ook condoom gebruik kan een besmetting niet altijd voorkomen.

Algemene adviezen en voorzorgsmaatregelen

Een Seksueel Overdraagbare Aandoening (SOA) is besmettelijk voor anderen ook als je geen klachten hebt, of de klachten zo vaag zijn dat je er geen last van hebt. Deze besmettelijkheid duurt vanaf het moment dat je hem oploopt totdat de behandeling is afgerond.

Het is daarom belangrijk dat je je partner(s) met wie je seksueel contact gehad hebt waarschuwt, aangezien zij de SOA ook kunnen hebben ondanks dat ze misschien nog geen klachten hebben. Bovendien kunnen zij de SOA ongemerkt doorgeven.

Door het waarschuwen van je partner(s) voorkom je dat de SOA verder wordt verspreid of dat deze voor anderen ernstige gevolgen krijgt. Als je het moeilijk vindt om zelf aan je seksuele partner(s) te vertellen dat je een SOA hebt,  kun je contact opnemen met de sociaalverpleegkundige SOA/AIDS van de GGD. Hij/zij kan anoniem je partner waarschuwen als je daar toestemming voor geeft.

In samenwerking met

Drs. E. Teunissen (auteur) Drs. W.A. Keijser (consulent) R.H. Jamin (consulent) Drs. E.J. de Kreek (consulent)

Bronnen

  • Bleker OP, Wigersma L. Compendium seksueel overdraagbare aandoeningen. Bunge, 1996.
  • NHG Standaard: Het Soa consult
  • CBO richtlijn "SOA en herpes neonatorum". Ned Tijdschr Geneeskd 2003; 147: 695-8
  • Lisdonk van de EH, Bosch van den SJHM, Lagro-Janssen ALM, Schers HJ. Ziekten in de huisartsenpraktijk vijfde druk  2008.  Reed Business, Amsterdam.
  • www.SOAAIDS.nl

Pagina laatst aangepast op 24 juni 2019


Gerelateerd