Hechten na de bevalling

Wat is het?

Hechten is het naar elkaar toe brengen en aan elkaar vastmaken van wondranden, met behulp van hechtdraad. In deze informatiefolder gaat het om de wond die tijdens de bevalling door scheuren of inknippen kan ontstaan. Door de wond te hechten zal deze beter en gemakkelijker genezen.

Waarom hechten na de bevalling?

Tijdens de bevalling kunnen er gemakkelijk scheurtjes in de wand van de vagina en in de huid tussen de vagina en anus ontstaan. Deze scheurtjes (rupturen) worden naar grootte en diepte ingedeeld. Voor een goede genezing is het nodig dat grotere scheurtjes gehecht worden.

Het volgende onderscheid wordt gemaakt:

  • eerstegraads scheur, hier is alleen de huid gescheurd, deze geneest spontaan en hoeft niet gehecht te worden.
  • tweedegraads scheur, hier zijn ook de vaginawand en de onderhuidse spieren gescheurd.
  • derdegraads scheur, ook wel totaalruptuur genoemd, hier is de spier van de anus ook gescheurd.

De 2e en 3e graads scheuren moeten, net als de wond door het inknippen tijdens de bevalling, gehecht worden. Door een hechting herstellen de spieren in de bekkenbodem zich beter, en daarmee ook de bekkenbodemfunctie. Een goede bekkenbodemfunctie is belangrijk voor het voorkomen van ongewild urineverlies (incontinentie) en verzakking van de baarmoeder, blaas of darmwand. Het goed hechten van een derdegraads scheur is vooral belangrijk om te voorkomen dat u last krijgt van ongewild verlies van ontlasting.

Hoe gaat het in zijn werk?

Het hechten na de bevalling verloopt in de volgende stappen.

Onderzoek op scheurtjes Na de geboorte van uw baby en de moederkoek, onderzoekt degene die uw bevalling begeleid heeft, de schaamlippen en de vagina op scheurtjes. Dit onderzoek kan door de verloskundige, huisarts of gynaecoloog worden uitgevoerd.

Hechten van een tweedegraads scheur of knip Een tweedegraads scheur of knip kan zowel door de huisarts of verloskundige, als door de gynaecoloog gehecht worden. Voor het hechten is het belangrijk dat u uw benen goed gespreid houdt. Het is ook belangrijk dat er voldoende licht op het te hechten gebied valt. In het ziekenhuis kunt u uw benen eventueel in de beensteunen leggen.

Verdoven De verloskundige, huisarts of gynaecoloog verdooft het te hechten gebied eerst door middel van een aantal pijnstillende injecties. Deze prikken kunnen pijnlijk zijn. Soms wordt de huid verdoofd met een pijnstillende spray. Ook wordt vaak een soort tampon ingebracht, om bloedverlies tijdens het hechten te beperken, waardoor het wondgebied beter te overzien is.

De techniek van het hechten Daarna worden met naald en draad de huid en onderhuidse lagen aan elkaar vastgemaakt. Ondanks de verdoving ervaren veel vrouwen het hechten als vervelend. Als het hechten erg pijnlijk is, wordt soms een extra verdoving gegeven. Afleiding kan helpen, bijvoorbeeld door het vasthouden van uw baby. Afhankelijk van de hoeveelheid hechtingen, duurt het hechten een aantal minuten tot een half uur. Hechten van een derdegraads scheur Een derdegraads scheur moet worden gehecht door de gynaecoloog in het ziekenhuis. Hiervoor gaat u meestal onder een algehele narcose. Als u na de ingreep weer goed uitgeslapen bent, kunt u weer naar huis.

Is het ernstig en wat kunt u verwachten?

Geen beperkingen Ook met hechtingen mag u in de kraamweek alles doen waar u behoefte aan heeft. Lopen, plassen of drukken is allemaal mogelijk.

Alleen bij een derdegraads scheur is het sterk af te raden om te persen op de ontlasting. Daarom worden vaak medicijnen voorgeschreven die de ontlasting soepel houden.

Pijn en ongemak door hechtingen Hechtingen brengen vaak pijn en ongemak met zich mee. In hoeverre dit ook voor u geldt, is afhankelijk van de plaats waar de hechtingen zitten. Het is heel normaal dat het gehechte gebied de eerste dagen gezwollen is, dit kan ook een pijnlijk gevoel geven. Soms wordt pijn aan een hechting veroorzaakt door een ontsteking van een hechting. Het weghalen van deze hechting kan dan verlichting van uw pijnklachten geven.

De kraamverzorgende of verpleegkundige in het ziekenhuis controleert dagelijks een aantal maal de hechtingen. Als een van de hechtingen ontstoken is, zal hij de verloskundige of gynaecoloog hiernaar laten kijken. In sommige gevallen wordt dan een hechting uit een ontstoken gebied verwijderd.

Verwijderen van de hechtingen De meeste hechtingen worden tegenwoordig gezet met oplosbaar hechtdraad. Deze hoeven dus niet verwijderd te worden. Niet-oplosbare hechtingen worden tussen de vijfde en achtste dag na de bevalling verwijderd.

Als u erg veel last heeft van een hechting of als een hechting een ontsteking van de huid geeft, kan het nodig zijn deze te verwijderen. De verloskundige, huisarts of gynaecoloog snijdt de hechting met een mesje door en trekt het draadje er met een pincet uit. Het verwijderen van een hechting is meestal niet pijnlijk.

De tijd na de bevalling Bij de meeste vrouwen blijft de plaats van de knip of scheur in de eerste weken en maanden na de bevalling gevoelig. Soms geeft het pijnklachten bij het vrijen. Dit verdwijnt bijna altijd spontaan, in de loop van enkele weken tot maanden.

Pijnklachten die één jaar na de bevalling nog aanwezig zijn, zijn een reden voor een onderzoek door de gynaecoloog. Soms is het nodig om een hersteloperatie van het litteken uit te voeren.

Wat kunt u er zelf aan doen?

Goed schoonhouden Het is belangrijk dat u de hechtingen goed schoon houdt, om infectie van de hechtingen te voorkomen. Dit kunt u doen, door een aantal maal per dag onder de douche de hechtingen goed af te spoelen met water. Het gebruik van zeep wordt afgeraden, omdat dit irritatie van de huid kan geven.

Ook kan het nemen van een bad ervoor zorgen, dat de huid goed gereinigd wordt. Dit is meestal wel omslachtiger dan afspoelen met de douchekop. U kunt het beste gewoon kiezen wat u het prettigst lijkt.

De pijn verlichten Als u veel last heeft van pijn als gevolg van de hechtingen, kan een maandverbandje uit de diepvries gewikkeld in een washandje op de hechtingen gedrukt worden. Het afkoelen van de huid geeft verlichting van de pijn.

Ook helpt het zitten op een stevige ondergrond, om het wondvocht uit het gehechte gebied af te voeren. Dit geeft ook verlichting van de pijnklachten. Als zitten erg pijnlijk is, kan een opblaasband op een stoel het zitten eventueel vergemakkelijken. Pijn bij het vrijen kunt u verlichten door het gebruik van een glijmiddel.

Een zitbadje nemen De huid rondom een ontstoken hechting kan tot rust komen, door een zitbadje te nemen. Hiervoor kunt u bijvoorbeeld een po met water vullen. U kunt hier zout of zeep aan toevoegen. We adviseren u om dit altijd te overleggen met de verloskundige. Door op een stoel of op het toilet met daarop de po te gaan zitten, komt de ontstoken huid in aanraking met het water. Vaak is het nodig om een ontstoken hechting te laten verwijderen door de verloskundige of gynaecoloog.

De pijn bij het plassen verlichten Als het plassen door de hechtingen erg pijnlijk is, kunt u de pijn verlichten door tijdens het plassen een kan met lauwwarm water over de hechtingen te gieten. De urine wordt hiermee verdund, waardoor deze minder pijnlijk is op de hechtingen.

Ook plassen in de douchebak, terwijl de straal van de douchekop op de hechtingen richt, kan pijn bij het plassen verminderen. Het is belangrijk om goed uit te plassen, om blaasontsteking te voorkomen.

Algemene adviezen en voorzorgsmaatregelen

Meestal is het niet te voorkomen dat u tijdens de bevalling een scheurtje oploopt, zeker niet bij een eerste bevalling. Het is belangrijk om goed te luisteren naar aanwijzingen van de verloskundige, huisarts of gynaecoloog tijdens het persen. Door gedoseerd te persen, kan vaak de ernst van de scheur beperkt blijven.

Voor de bevalling, zou u thuis in de diepvries een aantal ingevroren maandverbandjes kunnen maken. Dit kunt u doen door een maandverbandje nat te maken en deze over een bol voorwerp in de vriezer te leggen. Zo heeft u na de bevalling alvast deze maandverbandjes klaar, om over eventuele pijnlijke hechtingen te leggen. U moet deze maandverbandjes niet direct op de huid te leggen, maar beter kunt u ze eerst in een washandje wikkelen.

Als u bij de eerste bevalling een derdegraads scheur (totaalruptuur) heeft gehad, zal bij een volgende bevalling meestal een knipje gezet worden, om te voorkomen dat u er opnieuw één krijgt.

In samenwerking met

Drs. J.H. Schieving (auteur) Drs. A.A.H.H. Liedtke - van Eijck (consulent) Drs. E.G.C. van Seumeren (consulent)

Bronnen

  • Treffers PE, Heintz APM, Keirse MJNC et al, Obstetrie en Gynaecologie, De voortplanting van de mens, 3e druk,Utrecht, Wetenschappelijke uitgeverij Bunge, 2000
  • Bochove J, Ouders op Komst, Family support Amsterdam, 2000

Pagina laatst aangepast op 24 juni 2019


Gerelateerd