Gonorroe

Wat is gonorroe?

Gonorroe is een geslachtsziekte (SOA). De oorzaak is een bacterie die zich kan hechten aan het slijmvlies van de plasbuis van de penis of vagina. Ook kan het zich hechten aan het slijmvlies van de anus, vagina of baarmoederhals. Ook oogslijmvliezen kunnen door gonorroe worden geïnfecteerd.

De infectie bij de man kan zich uitbreiden naar de prostaat en de bijbal. Bij de vrouw kan de infectie zich uitbreiden naar het slijmvlies van de baarmoeder, eierstokken en buikvliesholte. Dit is relatief zeldzaam en gaat gepaard met koorts, huidafwijkingen en gewrichtsklachten.

Seksueel contact via de mond kan leiden tot besmetting van de keelamandelen met gonorroe. Deze ontsteking gaat gepaard met koorts, huidafwijkingen en gewrichtsklachten.

Symptomen gonorroe

Tussen een dag en twee weken na de besmetting (door onveilig seksueel contact) kan bij de vrouw abnormale vaginale afscheiding ontstaan, pus uit de plasbuis en branderigheid bij het plassen.

Meestal verloopt de infectie met gonorroe bij de vrouw echter zonder symptomen. De anus kan ook geïnfecteerd zijn door de gonorroe bacterie. Dit kan door besmetting via afscheiding of menstruatiebloed of door direct anaal seksueel contact.

Het eerste symptoom bij de man is dat het plassen vaak pijnlijk is en branderig aanvoelt. Vaak is er ook afscheiding uit de plasbuis. Deze ziet er meestal geelgroen-romig uit.

Hoe ontstaat gonorroe?

Gonorroe wordt overgebracht via seksueel contact. Een eenmalig seksueel contact van een vrouw met een besmette man leidt tot een kans van 95 procent voor de vrouw om zelf gonorroe te krijgen. Omgekeerd is de besmettingskans bij de man 20 tot 50 procent.

Is het ernstig en wat kunt u verwachten?

Gonorroe kan onbehandeld spontaan genezen maar leidt meestal tot complicaties. Zo kan de infectie zich bij de man uitbreiden naar de prostaat en bijbal. In zeldzame gevallen leidt onbehandelde gonorroe tot onvruchtbaarheid of tot vernauwingen van de plasbuis.

Bij de vrouw kan de infectie met gonorroe zich uitbreiden naar het slijmvlies van de baarmoeder, eierstokken en buikvlies. Dit kan leiden tot onvruchtbaarheid, een grotere kans op buitenbaarmoederlijke zwangerschappen en chronische onderbuikspijnen.

Infectie van de baarmoederhals met gonorroe tijdens de zwangerschap kan leiden tot miskramen, te vroeg gebroken vliezen en ontsteking van het baarmoederslijmvlies. Een derde van de kinderen wordt tijdens de geboorte besmet wanneer de zwangere gonorroe heeft. Meestal worden de oogslijmvliezen van de baby geïnfecteerd.

Een doorgemaakte gonorroe leidt niet tot bescherming tegen deze geslachtsziekte. Dat wil zeggen dat je weer opnieuw deze geslachtsziekte kunt oplopen.

Wanneer naar de huisarts?

Wanneer bij de vrouw sprake is van pijn bij het plassen en/of abnormale vaginale afscheiding kan het zijn dat er besmetting met gonorroe is opgetreden. Dit hoeft natuurlijk niet zo te zijn. Zo is pijn bij het plassen meestal een gevolg van een urineweginfectie.

Toch is het verstandig bij dergelijke klachten contact op te nemen met de huisarts. Ook wanneer er geen klachten zijn en sprake is geweest van seksueel contact met iemand die besmet is met gonorroe is het verstandig naar de huisarts te gaan.

Wanneer bij de man sprake is van branderigheid bij plassen en/of onbekende afscheiding uit de plasbuis is het raadzaam contact op te nemen. Dit geldt ook wanneer de man onbeschermd seksueel contact heeft gehad met iemand die besmet is met gonorroe.

De huisarts zal met een staafje wat slijm halen uit de plasbuis, baarmoederhals, anus en/of keel. Deze uitstrijkjes worden onderzocht in het laboratorium. Gemiddeld duurt het een tot twee weken voordat de uitslag bekend is. Gonorroe kan ook in de urine aangetoond worden. Meestal zal tegelijkertijd ook onderzoek naar andere geslachtsziekten plaatsvinden.

Wanneer sprake is van een infectie met gonorroe zal de patiënt behandeld worden met antibiotica. Wanneer je na de kuur nog klachten hebt is een nieuw bezoek aan de huisarts aan te raden.

Seksueel contact wordt in de eerste week van de behandeling afgeraden. Of gebruik in ieder geval een condoom.

Wat kunt u er zelf aan doen?

Het gebruik van een condoom biedt een goede bescherming tegen besmetting met gonorroe.

Algemene adviezen en voorzorgsmaatregelen

Gonorroe is een geslachtsziekte die door de huisarts behandeld moet worden. Het is verstandig om als u meer wilt weten over SOA’s of veilig vrijen informatie te vragen bij de huisarts of kijk op www.seksualiteit.nl voor andere zorgverleners

Een SOA is besmettelijk voor anderen ook als je geen klachten hebt, of de klachten zo vaag zijn dat je er geen last van hebt.

Deze besmettelijkheid duurt vanaf het moment dat je hem oploopt totdat de behandeling is afgerond. Het is daarom belangrijk dat je je partner(s) met wie je de afgelopen 6 maanden seksueel contact gehad hebt waarschuwt, aangezien zij de SOA ook kunnen hebben ondanks dat ze misschien nog geen klachten hebben.

Bovendien kunnen zij de SOA ongemerkt doorgeven. Door het waarschuwen van je partner(s) voorkom je dat de SOA verder wordt verspreid of dat deze voor anderen ernstige gevolgen krijgt.

Als je het moeilijk vindt om zelf aan je seksuele partner(s) te vertellen dat je een SOA hebt, kun je contact opnemen met de sociaalverpleegkundige SOA/AIDS van de GGD. Hij kan anoniem je partner waarschuwen als je daar toestemming voor geeft.

In samenwerking met

Drs. E. Teunissen (auteur) R.H. Jamin (consulent) Drs. E.G.C. van Seumeren (consulent) Drs. E.J. de Kreek (consulent)

Bronnen

  • Lisdonk van de EH, Bosch van den SJHM, Lagro-Janssen ALM, Schers HJ. Ziekten in de huisartsenpraktijk vijfde druk  2008.  Reed Business, Amsterdam
  • NHG Standaard het SOA consult 2013
  • www.soaaids.nl

Pagina laatst aangepast op 24 juni 2019


Gerelateerd