Chlamydia

Wat is chlamydia?

Chlamydia is een bacterie die zich met name hecht aan de baarmoederhals en in de plasbuis van de penis. Deze aandoening is de meest voorkomende geslachtsziekte in de westerse wereld. Het aantal nieuwe gevallen van chlamydiainfecties in Nederland wordt geschat op enkele tienduizenden per jaar. De besmettingskans bij eenmalig onbeschermd seksueel contact wordt geschat op 70%.

Symptomen chlamydia

Bij vrouwen kan chlamydia klachten geven van (abnormale) vaginale afscheiding en bloedverlies na seksueel contact. Bij ongeveer 70% van de vrouwen verloopt een chlamydiainfectie echter zonder symptomen. Men schat dat ongeveer 100.000 vrouwen in Nederland met chlamydia besmet zijn. Mannen hebben vaker klachten na een chlamydiainfectie. Toch heeft ook bij deze groep 25% geen klachten nadat ze besmet zijn. Bij mannen kunnen klachten ontstaan van pijn bij het plassen en moeite om goed te kunnen plassen. Ook kan er afscheiding uit de plasbuis komen.

Hoe ontstaat chlamydia?

Chlamydia wordt door onbeschermd seksueel contact overgedragen. De belangrijkste risicofactoren voor chlamydiainfecties zijn: jonge leeftijd, seksuele activiteit en geen condoomgebruik als anticonceptie.

Is het ernstig en wat kunt u verwachten?

Bij vrouwen kan een chlamydiainfectie opstijgen vanuit de baarmoederhals naar het slijmvlies in de baarmoeder. Vanaf hier kan de infectie weer opstijgen naar de eileiders en daar een eileiderontsteking veroorzaken. Dit kan leiden tot onvruchtbaarheid. Chlamydia kan ook een ontsteking veroorzaken in de buikholte. Daarbij kan de leverkapsel aangedaan zijn wat leidt tot pijnklachten in de bovenbuik. Chlamydia kan worden overgedragen op de baby tijdens de bevalling wanneer de moeder draagster is van een chlamydiainfectie. Dit kan leiden tot oogvliesontsteking en longontsteking bij pasgeboren baby's.

Bij mannen kan een onbehandelde chlamydiainfectie leiden tot bijbalontsteking en onvruchtbaarheid. Onvruchtbaarheid als gevolg van chlamydia komt bij mannen echter zelden voor. Chlamydia leidt niet tot acute prostaatontstekingen. Er zijn wel gevallen bekend waarbij er een chronische prostaatontsteking is ontstaan na een chlamydiainfectie. Dit is echter zeer zeldzaam.

Wanneer naar de huisarts?

Vrouwen moeten contact opnemen met de huisarts als er sprake is van abnormale vaginale afscheiding of bij bloedverlies na seksueel contact. Ook als u geen klachten heeft, maar denkt mogelijk besmet te zijn via onbeschermd seksueel contact, is het verstandig contact op te nemen met de huisarts. Besmetting met chlamydia geeft immers vaak geen klachten.

Mannen moeten contact opnemen met de huisarts als er sprake is van pijn bij het plassen, het niet volledig kunnen uitplassen en wanneer er afscheiding uit de plasbuis komt. Ook als u geen klachten heeft maar denkt besmet te kunnen zijn door onbeschermd seksueel contact is het verstandig contact op te nemen.

Chlamydia kan ook bij mannen symptoomloos verlopen. De huisarts zal met behulp van een staafje wat slijm afnemen uit de plasbuis of baarmoederhals. Ook is het mogelijk een test van de urine te doen. Dit materiaal wordt opgestuurd naar een laboratorium. Het duurt ongeveer twee weken voordat de uitslag bekend is. Chlamydia kan ook uit de urine worden bepaald.

Wanneer er sprake is van een chlamydiainfectie zal de huisarts behandelen met antibiotica. De eerste keus van behandeling bij vrouwen en mannen is eenmalig één gram azitromycine. Het is belangrijk om als u zwanger bent dit mee te delen aan de huisarts. Hij zal dan besluiten u een ander antibioticamiddel voor te schrijven. Ook wanneer u overgevoelig bent voor bepaalde antibiotica zal de huisarts u een ander middel voorschrijven.

Wat kunt u er zelf aan doen?

Chlamydia kan worden voorkomen door veilig te vrijen. Het goed gebruiken van condooms vermindert de kans op besmetting aanzienlijk.

Algemene adviezen en voorzorgsmaatregelen

Chlamydia gaat meestal niet vanzelf over. Het is raadzaam bij klachten contact met de huisarts op te nemen, maar ook wanneer de kans aanwezig is dat u door onveilig vrijen een infectie hebt opgelopen.

Het is verstandig om als u meer wilt weten over SOA’s of veilig vrijen informatie te vragen bij:

  • huisarts of de doktersassistente
  • de GGD, afdeling infectieziekten

Een SOA is besmettelijk voor anderen ook als u geen klachten heeft, of de klachten zo vaag zijn dat u er geen last van heeft. Deze besmettelijkheid duurt vanaf het moment dat u hem oploopt totdat de behandeling is afgerond.

Het is daarom belangrijk dat u uw partner(s) met wie u seksueel contact gehad heeft waarschuwt, aangezien zij de SOA ook kunnen hebben ondanks dat ze misschien nog geen klachten hebben. Bovendien kunnen zij de SOA ongemerkt doorgeven. Door het waarschuwen van uw partner(s) voorkomt u dat de SOA verder wordt verspreid of dat deze voor anderen ernstige gevolgen krijgt.

Als u het moeilijk vindt om zelf aan uw seksuele partner(s) te vertellen dat u een SOA heeft, kunt u contact opnemen met de sociaalverpleegkundige SOA/AIDS van de GGD. Hij kan anoniem uw partner waarschuwen als u daar toestemming voor geeft.

In samenwerking met

Drs. E. Teunissen (auteur) R.H. Jamin (consulent) Drs. E.G.C. van Seumeren (consulent) Drs. E.J. de Kreek (consulent)

Bronnen

  • Bleker OP, Wigersma L. Compendium seksueel overdraagbare aandoeningen. Bunge, 1996.
  • Syllabus Huisartsenopleiding. Utrecht, maart 2001.
  • Lisdonk EH van de, Bosch WJHM van den. Ziekten in de huisartspraktijk. 3e dr. Elsevier/Bunge.
  • NHG Standaard het SOA consult
  • CBO richtlijn "SOA en herpes neonatorum". Ned Tijdschr Geneeskd 2003; 147: 695-8
  • Lisdonk van de EH, Bosch van den SJHM, Lagro-Janssen ALM, Schers HJ. Ziekten in de huisartsenpraktijk vijfde druk  2008.  Reed Business, Amsterdam.
  • www.soaaids.nl

Pagina laatst aangepast op 24 juni 2019


Gerelateerd