| Geplaatst op: 21-01-2010 | Stuur door Print Lettergrootte |
Met meer dan 1 persoon een liefdesrelatie onderhouden is niet voor iedereen weggelegd. Polyamorie vergt duidelijke afspraken en een open en eerlijke communicatie.
Sommige mensen noemen het een excuus om de slettenbak uit te mogen hangen. Anderen beweren weer dat het hun huwelijk heeft gered en dat het een superieure vorm van binding met mensen is. Polyamorie is een omstreden relatievorm, waar het laatste woord nog niet over is gezegd. De polyamoureuze relatie wint de laatste tijd steeds meer terrein en verschijnt steeds frequenter in de media. Wat houdt polyamorie eigenlijk in? Wat zijn de voor- en nadelen van deze relatievorm? En ben jij een geschikt persoon voor deze relatievorm?
Polywat?
Polyamorie betekent "meervoudige liefde" of "veel liefde". Het staat voor een levenswijze waarbij wordt erkend dat het mogelijk is om van meer dan één persoon tegelijk te houden. Logisch, zul je denken, ik houd van mijn vader, moeder, mijn familie en vrienden. Maar polyamorie gaat over meervoudige liefde op het relationele vlak. Je bent bijvoorbeeld getrouwd en hebt daarnaast nog een vriend of vriendin. Er zijn ook mensen die zichzelf als polyamoreus beschouwen, maar in de praktijk hier geen uiting aan geven. Bijvoorbeeld omdat ze geen tijd hebben voor meer dan één relatie.
Polyamorie versus polygamie
Binnen de definitie van polyamorie zijn dus diverse relatievormen en opvattingen mogelijk. Polyamorie wordt vaak verward met polygamie. Polygamie staat voor een meer vastgelegde vorm van meervoudige huwelijken tegen een traditionele religieuze achtergrond. Je hebt dus als individu minder zeggenschap over hoe je de relatie invult. In een polyamoureuse relatie kunnen de betrokkenen zelf bepalen hoe ze hun relatie invullen. Dit wordt minder bepaald door culturele of religieuze normen.
Monogamie is de norm
Je zult niet snel je buurvrouw romantisch met 2 mannen zien ontbijten in de tuin. Monogamie is de norm in ons kikkerlandje. In een monogame relatie gaan de partners ermee akkoord dat ze onder geen enkele omstandigheid een andere relatie zoeken. Maar deze monogame norm zoals we deze in het westen kennen is er pas sinds korte tijd, zegt een wetenschappelijk onderzoeksteam van de Universiteit van Arizona. Bevolkingsgeneticus Michael Hammer, die het onderzoeksteam leidde, beweert dat mensen er tienduizenden jaren lang meerdere partners op na hielden. Het onderzoeksteam onderzocht het DNA van 90 personen. Ze waren afkomstig uit 6 verschillende bevolkingsgroepen. Ze ontdekten meer genetische verschillen in het X-chromosoon dan het geval zou zijn als gelijke aantallen mannen en vrouwen zich daar hadden voortgeplant. De enige verklaring hiervoor is volgens Hammer een lange traditie van polygamie.
Voordelen polyamorie
Volgens Ageeth Veenemans, schrijver van het boek Ik hou van twee mannen, is het duidelijk dat veel mensen behoefte hebben aan meer dan één liefdespartner. Daarom is het percentage van scheidingen zo hoog. Scheiden en opnieuw beginnen maakt veel kapot, zeker als er kinderen bij betrokken zijn. Ook gaan veel mensen vreemd, wat weer leidt tot geheimen en verwijdering. Volgens Veenemans kan polyamorie een goed en werkbaar alternatief zijn voor vreemdgaan, scheiding, onthouding en seriële monogamie (monogame relaties die elkaar opvolgen). Het is een manier van leven waarbij je liefde kunt uitbreiden in plaats van kapot maken. Nog een voordeel van polyamorie is dat een tweede relatie je op andere gebieden kan aanvullen. Het is volgens Veenemans een utopie dat één partner in alle opzichten aan al je wensen kan voldoen. Een andere partner kan behoeften vervullen die in je eerste relatie niet aan bod komen. Maar die wel heel belangrijk voor je zijn.
Nadelen polyamorie
In theorie lijkt polyamorie een mooie relatievorm. Je mag uiting geven aan verliefdheid die je voor een ander voelt. En er bestaat de mogelijkheid om in meerdere opzichten je karakter aan te vullen. Een polyamoureuze relatie is volgens de beoefenaars gebaseerd op de waarden respect, gelijkheid, eerlijkheid, communicatie en onderhandelen. Maar in de praktijk is een polyamoreuze relatie vaak een stuk lastiger. Een relatie met één persoon vergt al veel tijd. En dan kunnen er ook nog eens kinderen in het spel zijn. Alleen al een gebrek aan tijd zit een succesvolle tweede relatie vaak in de weg. Soms wil maar één van de 2 in een relatie er nog een partner naast. Als daar geen overeenstemming over is, blijft er nog maar weinig over van de factoren gelijkheid en respect. En ook als het wél lukt om het met elkaar eens te zijn, is het nog altijd lastig om duidelijke afspraken te maken en je daar ook aan te houden. Hierdoor kan bijvoorbeeld een tweede partner zich ondergewaardeerd of goedkoop voelen, omdat de eerste relatie op de 1e plaats staat.
Polyamorie-proof
Niet iedereen is geschikt voor een polyamoureuze relatie. Volgens Veenemans moet je houden van een intensief leven en goed kunnen communiceren. Voor een succesvolle polyamoureuze relatie is het belangrijk om een pragmatische instelling te hebben. Je moet dus in staat zijn om per situatie te bekijken wat het beste is. Ook moet je kunnen aanvaarden dat jij en je partners fouten maken en dat ook een polyamoureuze relatie niet aan een ideaalbeeld kan voldoen. Veenemans zegt dat je voor een polyamoureuze relatie veel zelfvertrouwen nodig hebt. Anders lukt het niet om je partner met iemand anders te delen. Het is dus belangrijk dat je eigenwaarde niet afhangt van de acceptatie door de ander. Een veelgemaakte fout is dat mensen zichzelf gaan vergelijken met de andere geliefde(n). Je moet juist niet willen concurreren met die ander, want daar komt jaloezie van. De tegenhanger van het jaloeziegevoel is het zogenoemde "jaliefgevoel". Het jaliefgevoel is een begrip binnen de polyamorie dat je voelt wanneer je ziet dat jouw partner geniet met een andere geliefde.
Auteur: Rachel van de Pol
Bronnen: Elsevier, Polyamorie.nl, NRC Handelsblad, Spijkers met koppen
| Plaats op: |
|