Oorzaken van chronische rugklachten
Wat is het?Onjuiste verklaringen
Samenvatting
In samenwerking met
Wetenschappelijke verantwoording
Gerelateerde producten
(advertentie):
.gif)
Uw product hier?
Klik voor meer info!
Wat is het?
Rugklachten kunnen in intensiteit sterk wisselen. Afhankelijk van de intensiteit kunnen we de volgende indeling maken:rugklachten die langer dan drie maanden onafgebroken aanwezig zijn
rugklachten die tijdens een bepaalde periode aanwezig zijn, dan helemaal verdwijnen en later weer terugkeren.
Bij een aantal mensen gaat deze vorm over in chronische rugklachten. De klachtenvrije perioden worden steeds korter en uiteindelijk bestaan er onafgebroken klachten.
Om het risico op de ontwikkeling van chronische rugklachten te bepalen, kunt u de informatiefolder 'Van acute naar chronische rugklachten' lezen.
Lichamelijke afwijkingen.
Van de mensen met rugklachten
wordt bij minder dan 5% een duidelijke lichamelijke ziekte of afwijking
gevonden. Bijvoorbeeld een hernia, botontkalking of in een enkel geval
uitzaaiingen van borst- of prostaatkanker.
Aspecifieke
rugklachten
Van de mensen met rugklachten wordt bij meer dan 95%
geen lichamelijke afwijkingen gevonden. Artsen spreken dan van 'aspecifieke
rugklachten'. Bij de meeste mensen (meer dan 90%) zijn de rugklachten binnen
zes weken verdwenen. De vraag 'waarom hou ik klachten?' ligt dan ook voor de
hand. Hoewel er geen ziekte of lichamelijke afwijking is, betekent dit zeker
niet dat de klachten zijn ingebeeld. Mensen met chronische klachten stellen
zich niet aan. Psychologische factoren kunnen een rol spelen, maar lichamelijke
processen zorgen ervoor dat de klachten chronisch worden. Het is belangrijk om
onderscheid te maken in:
Lichamelijke processen en gedrag gaan hand in hand. De laatste jaren is men steeds beter gaan begrijpen hoe gedrag en lichamelijke processen samenhangen en ervoor kunnen zorgen dat acute rugpijn chronisch wordt.
Twee processen die bij het chronisch worden van rugpijn vaak een rol spelen, zijn:
1.
Overmatige spieractiviteit
Stelt u zich eens een persoon voor waar u
nog een appeltje mee te schillen heeft. Probeert u die persoon scherp voor de
geest te halen. Als u uw boosheid toelaat, let dan op de reactie van uw
lichaam. Waarschijnlijk merkt u veranderingen op, zoals:
Hieruit blijkt dat ons lichaam, met name onze spieren, reageren op hoe we ons voelen. Dit gebeurt meestal zonder dat we hier erg in hebben. Vooral onze rug- en nekspieren zijn gevoelig voor zulke 'stressreacties'. Overmatige spieractiviteit kan ook 's nachts plaatsvinden. Dit merken we als we opstaan en ons moe, stijf en niet uitgerust voelen. Uit onderzoek blijkt dat mensen met chronische rugpijn vaak een gestoorde slaap hebben. Spieren hebben juist een goede slaap nodig om zich te herstellen of om 'op te laden'. Een misverstand is om te denken dat stress altijd vooraf moet gaan aan de rugpijn; het omgekeerde kan ook. De aanhoudende rugpijn is een bron van ergernis en stress. Hierdoor ontstaat overmatige spieractiviteit waardoor de rugpijn nog erger wordt. Personen waarbij overmatige spieractiviteit een rol speelt, hebben ook vaak last van andere stressklachten zoals nekpijn, hoofdpijn en moeheid.
2. Bewegingsangst
Mensen hebben van nature vrees voor pijn.
Dit heeft een belangrijke functie, want we kijken wel twee keer uit voordat we
onze handen branden aan een gloeiend hete pan. Mensen met acute rugpijn merken
vaak dat hun rugpijn toeneemt tijdens bepaalde bewegingen. Het ligt voor de
hand dat mensen die bewegingen vermijden, dan is de pijn tenslotte minder. Dit
blijkt echter voor rugpijn niet te gelden. Uit onderzoek blijkt dat mensen die
na acute rugpijn bedrust houden, veel langer last hebben van rugpijn, dan mens
en die op een normale en rustige manier doorgaan met hun dagelijkse activ
iteiten . Een belangrijk kenmerk van bewegingsangst is dat mensen niet meer
spontaan en onbevangen durven bewegen en op een minder 'soepele' manier
bewegen. Men anticipeert als het ware op toename van rugpijn, door behoedzamer
te bewegen. Juist hierdoor worden de spieren veel meer aangespannen en kan
verkramping ontstaan. Hierdoor kan de rugpijn juist toenemen.
Wetenschappelijk onderzoek heeft herhaaldelijk aangetoond dat bewegingsangst
de belangrijkste oorzaak is van het chronisch worden van acute rugpijn.
Verkeerde overtuigingen over bewegingsangst:
Mensen die bijvoorbeeld jarenlang zwaar werk hebben verricht en rugpijn ervaren, denken vaak dat zij hun rug 'kapot' maken door de rug te belasten
Door bewegingsangst neemt de conditie af, waardoor de belastbaarheid van de rug verder afneemt. Hierdoor komen veel mensen in een vicieuze cirkel terecht.
Samenvatting
De
processen die een rol spelen bij het chronisch worden van acute rugpijn zijn:
Dit zijn 'reversibele' processen zijn. Dat wil zeggen dat ze omkeerbaar zijn. Chronische rugpijn hoeft dus niet te betekenen dat de pijn nooit meer weggaat. Zolang overmatige spieractiviteit en bewegingsangst blijven bestaan, blijft de rugpijn ook bestaan. Deze processen hebben de eigenschap zichzelf te versterken. Bewegingsangst leidt tot afname van activiteiten, waardoor ergernis kan ontstaan en dus stress. Hierdoor neemt de rugpijn toe. Als dit patroon wordt doorbroken, zal de situatie verbeteren.
