| 01. |
mijn pap zit in zijn laatste levensfase? |
19.08.10 |
|
Mijn pap is ernstig ziek. Een hersentumor die ze operatief niet weg hebben kunnen halen. Hij had nog maximaal 4 maanden te leven, we zijn nu 8 maanden verder en hij is op. Sinds een paar dagen heeft hij ijskoude voeten, een ijskoude neus en een haast doorzichtig gelaat. Hij gaat meer en meer slapen, heeft moeilte met slikken en is afwisselend alleen maar in slaap of juis klaarwakker en huilt dan alleen maar.
Kan iemand mij vertellen hoe lang dit nog duurt? Dit is zo vreselijk om aan te zien!
|
|
|
Door: Sal |
|
| 02. |
Natuur |
12.07.10 |
|
Het zou het leven zoveel makkelijker maken als we wat dichter bij de natuur zouden staan. Ik bedoel dan bij leven, dood, ziek zijn, kinderen, gewoon beleven zoals het ooit (en ergens) vanzelfsprekend was.
Deze informatie helpt daar wel wat bij. |
|
|
Door: Icarus |
|
| 03. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 04. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 05. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 06. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 07. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 08. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 09. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 10. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 11. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 12. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 13. |
rectificatie |
04.06.10 |
|
Iki meldde in mijn vorige reactie, per abuis, dat mijn zoon 437 iaar oud geweest zou ziijun bij zijn overlijden.
Dat was uiteraard een verschriijving.
Hij was op 1 maand na 48 jaar oud! zijn, mijn excuses.
JvG |
|
|
Door: JostheBoss |
|
| 14. |
gepensioneerde |
04.06.10 |
|
In 2008 is onze zoon, 437 jaar oud, overleden aan een hersentumore!
Mijn vrouw, zijn moeder, was bij hem toen hij de overgang maakte.
Ik heb nog steeds spijt, dat ik die laatste paar uren niet bij hem gebleven ben, maar onze afspraak was, dat ik thuis zou zijn om telefoon-inlichtingen op te vangen.
Op het moment dat het bericht kwam om naar het AMC te komen, wis ik, dat ik mijn eerstgeborene had verloren.
Toen ik aan zijn sterfbed stond, was ik even verlamd, tot mijn lieve vrouw mij aanspoorde hem nog één maal te kussen!
Tot aan mijn laatste snik zal ik me dat moment herinneren.
Ik prijs mijn vrouw, zijn moeder voor de moed om bij hem te blijven tot z9ijn laatste zucht!
Als het mogelijk was om hem iets mee te delen, zou ik vergiffenis vragen, dat ik niet bij zijn overgang aanwezig was!
De pijn is nog steeds aanwezig; je kunt het verlies van een kind nooi nooit vergeten!
Ik hoop hem eenmaal weer te ontmoeten!
JvG
|
|
|
Door: JostheBosas |
|
| 15. |
veel herkenning |
07.03.10 |
|
Meerdere malen heb ik het stervensproces van dichtbij meegemaakt. Mijn oma op m'n 11e. Het gebeurde zo snel dat het al gebeurd was voor we er erg in hadden. Mijn schoonmoeder 'reutelde' en haar adem viel af en toe weg. Twee jaar geleden mijn vader. Samen met ons gezin hebben we hem begeleid naar het einde. De nacht ervoor nog samen rondom hem gestaan en gezongen en verhalen verteld aan hem, over hem. Je voelde dat hij zich daarvan nog bewust was. Wat me ook opviel de laatste weken/dagen is dat de cirkel rond lijkt te worden. Het wordt weer een soort baby. Niet meer kunnen lopen, niet meer de macht over sluitspieren, niet meer kunnen eten, niet meer kunnen praten. Het klinkt misschien erg, maar het klopte op een of andere manier. Ondanks alles bleef er communicatie en was het een vredig einde.
|
|
|
Door: babel |
|
| 16. |
stervensproces |
05.03.10 |
|
ik was 3 jaar verloor ik mijn vader.
21 mijn stiefvader
23 mijn 1e kind
mijn echtgenote verloor later haar vader.moeder en zuster in 3 maanden tijd!
van mijn 1e vader weet ik weinig
mijn stiefvader wel die overleed precies wat beschreven is.
van onze zoon (2 jaar) wil ik het hier niet vermelden.
mijn schoonzuster kreeg een hoge aneurysma die is niet meer bij kennis geweest maar niet de symptomen die vermeld worden.
mijn schoonvader leed helse pijnen dus die werd met zeer zware morfine weg gehouden.dus was er geen communicatie meer.
mijn schoonmoeder overleed aan hartinfarct was ik bij.leek eerst op hyperventilatie dus kwam niet meer bij.
moraal van dit schrijven. ondersteun zoveel mogelijk mensen die dit meemaken. ook al bent u geen familie en zelfs vreemd! (die in de buurt woont oid) het geeft altijd ondersteuning! omdat we allemaal dezelfde weg moeten ondergaan. ik weet het anno 2010 is dit ver te zoeken. daarom feitelijk een oproep. mensen zoek elkaar op.,helpt elkander et cetera~!
immers de maatschappij dat zijn wij!! |
|
|
Door: hoevenaar |
|
| 17. |
mijn ouders |
05.03.10 |
|
Het overlijden van mijn moeder is exact zo verlopen,dus wij waren er allen bij.Je kunt er dan ook vrede mee hebben.
Ik begrijp dat TON problemen heeft met het plotselinge overlijden van zijn vader.
Dit is ons ook totaal onverwacht overkomen. Een mooie dood?
Ik denk het wel maar ook ik heb er nog steeds moeite mee.
Het gebeurt als een donderslag bij heldere hemel en het voelt of je
met een moker een klap op je hoofd hebt gekregen.
Veel sterkte voor hen die dit overkomen. |
|
|
Door: anoniem 2 |
|
| 18. |
MIJN VADER |
04.03.10 |
|
mijn vader verkeerde in goede gezondheid.. hij ging naar de kerk en kreeg daar een hartaanval..ik hep dus niets van al deze signalen kunnen meemaken. maar OOK geen afschijt kunnen nemen .het is nu 12 jaar geleden en ik hep het er nog moeilijk mee..OF MOET IK OVER EEN MOOIE DOOD PRATEN ????????? |
|
|
Door: TON |
|
| 19. |
Mijn vader |
01.05.09 |
|
Achteraf herken je de beelden. Ook al is het al bijna 4 jaar geleden, ik zie mijn vader nog voor mij. Hij was veel zieker dan we dachten. Vandaar ook dat zijn overlijden voor ons zo plotseling kwam. Maar de symptomen, zoals hier beschreven, herken ik heel goed. Gelukkig maar dat ik nog tegen hem ben blijven praten. Die vage blik, het gereutel, de koude neus, de angstkreten tussen het vele slapen door: achteraf gezien, zijn ze allemaal voorbij gekomen. |
|
|
Door: Jeltje |
|
| 20. |
mijn vriendin |
26.04.09 |
|
via een telefoonje (08.30uur) kreeg ik te horen dat ze naar me vroeg omdat ze zo ziek en akelig was. Onze afspraak was dat ik er altijd zou zijn als het nodig was Binnen een half uur was ik bij haar. Ze lag half opgericht op haar zij vreselijke angst in haar ogen. Ze werd meteen rustig toen ik er was, dokter gebeld, binnen een kwartier waren de ambulancebroeders er. Gewone ritueel van 'n prik voor div. waarden, bloeddruk en temperatuur: alles in orde. De broeders gingen naar de ambulance om gegevens in te vullen en verzorging (opname maar niet in een ziekenhuis) te regelen. Ze gingen de deur uit, ik nam de hand van mijn vriendin en zei "het is goed Joy, je mag gaan" ze deed haar ogen dicht en was overleden. De doodstrijd, realiseerde ik me achteraf had ze de afgelopen uren gevoerd. Het was een zeer bijzondere ervaring, die me veel troost heeft gegevens. |
|
|
Door: riet |
|
| 21. |
Herkenbaar |
24.04.09 |
|
Herkenbaar! Wel heftig en ook fijn om te lezen. Het is zo'n bijzonder en onvergetelijk proces wat ook ik niet had willen missen. Maar het hakt er wel in is mijn ervaring! De beelden en geluiden raak je denk ik, nooit meer kwijt. |
|
|
Door: Anoniem |
|
| 22. |
helder stuk |
24.04.09 |
|
Een helder en informatief artikel. met bijzonder nuttig informatie. |
|
|
Door: Janneke |
|
| 23. |
hoe herkenbaar.. |
23.04.09 |
|
Heel herkenbaar...kom via mijn werk vaak in aanraking met mensen die gaan overlijden..Ged artikel;heb het op mijn afdeling neergelegd en uitgedeeld op school...daar zijn we ook bezig met de dood en alles er omheen... |
|
|
Door: Albert Briene |
|
| 24. |
Waar.. |
23.04.09 |
|
Heb 't met een brok in m'n keel gelezen, want bijna allemaal meegemaakt op het sterfbed van mijn oma vorig jaar. Mis haar nog steeds.
Fijn om te weten dat ze van de meeste symptomen zelf geen last had. Ik maakte me best zorgen... |
|
|
Door: Elly |
|
| 25. |
Zo waar..... |
23.04.09 |
|
Heb 1,5 jaar geleden bij het bed van mijn moeder gezeten en ja, veel van deze signalen zag ik ook bij haar. Mijn zussen benoemden het al en toen dacht ik van ja hoor, het zal allemaal wel. En ja, het is zo waar. De reutelende ademhaling vond ik moeilijk, bang dat ze er toch last van zou hebben. |
|
|
Door: Anoniem |
|
| 26. |
heb het 4 keer heel nabij meegemaakt |
23.04.09 |
|
ja het is interresant,mooi, en heel emotioneel, ik heb
alle symptomen die er beschreven worden meebeleefd,mijn
vader,zusje,moeder en een heel goede vriendin en ook bij
hun van alles meegemaakt, heel erg emotioneel, heb ze ook
meemogen helpen met ''laatste verzorging'' en opbaring.
ja het is een hele ervaring, maar had het niet willen missen.
duska
|
|
|
Door: duska |
|
| 27. |
palliatieve sedatie |
23.04.09 |
|
Dit verhaal over doodgaan sprak mij erg aan.
Had altijd wel interesse, hoe dat zou gaan.
2 jaar terug heb ik het zelf ondervonden.
Mijn schoonmoeder kreeg uiteindelijk een naaldje ingebracht, en daar kwam een kleine hoeveelheid morfine uit.
Dit noemden ze palliatieve sedatie.
4 weken voor haar overlijden, zagen wij de dood al in haar ogen.
Dezelfde symptomen als hier worden beschreven.
Zeer indrukwekkend. |
|
|
Door: hammy |
|
| 28. |
te laat.... |
23.04.09 |
|
Zeker interessant,had ik dit maar eerder geweten..... |
|
|
Door: F J Pater |
|
| 29. |
heftig |
23.04.09 |
|
Enjoy life!
Vond het een vrij heftig stuk en zeer interessant.
Collina |
|
|
Door: Collina |
|