
Veel mensen liegen over hun leefstijl tegenover de dokter, omdat ze zich schamen. Maar een klein leugentje kan verregaande consequenties voor je gezondheid hebben.
Maar liefst 30 tot 50% van de lichamelijke klachten van patiënten kan niet door de huisarts verklaard worden. Gelukkig gaan de meeste van deze klachten vanzelf over. Één van de oorzaken voor onverklaarde klachten is de gebrekkige communicatie tussen arts en patiënt. Zowel de arts als de patiënt hebben dus een aandeel in dit probleem. Door eerlijk en duidelijk te communiceren kun je als patiënt de arts een eind op weg helpen naar een juiste diagnose. Maar zowel mannen als vrouwen hebben hier hun eigen moeilijkheden mee. Amerikaans onderzoek toont aan dat 52% van de vrouwen regelmatig tegen de huisarts liegt. En de huisarts is nu juist een van de weinige personen tegen wie je nooit zou moeten liegen.
Schaamte en ontkenning
Een klein leugentje of een overdrijving van de waarheid kan de arts al belemmeren om een juiste diagnose te stellen. Die ene SOA uit je studententijd verzwijgen, kan uiteindelijk grote consequenties voor je gezondheid hebben. Liegen tegen een dokter maakt een artsbezoek daarom een verspilling van tijd en geld. Dit klinkt allemaal heel logisch, maar waarom dan toch liegen? De meeste mensen liegen tegen hun arts, omdat ze geen confrontatie met de realiteit willen aangaan. Het blijkt lastig om in het korte tijdsbestek van een huisartsbezoek gedrag op te moeten biechten waar je je eigenlijk voor schaamt.
Zwijgplicht
Voor schaamte zou bij artsen eigenlijk geen plek moeten zijn. Artsen hebben bijna alles wel eens gezien en gehoord. Daarnaast weegt het medisch beroepsgeheim in Nederland behoorlijk zwaar. De gedachte achter het beroepsgeheim is dat iedereen zonder angst voor vervolging een beroep moet kunnen doen op medische hulpverlening. Het medisch beroepsgeheim is er dus vooral om de deur van de dokter voor iedereen open te houden. Maar zelfs met de deur van de dokter wagenwijd open, vliegen de leugens de dokter om de oren. En elke leugen heeft zo zijn eigen gezondheidsrisico’s. Een overzicht van de meest voorkomende leugens:
Leugen 1: Ik flos elke dag
Zeggen dat je regelmatig je tanden flost terwijl je niet eens weet hoe flosdraad eruit ziet, lijkt een onschuldige leugen. Maar een slechte mondhygiëne wordt in verband gebracht met hart- en vaatziekten zoals aderverkalking, beroertes en infarcten. En dit zijn niet de enige gezondheidsrisico’s die aan een slechte gebitsverzorging verbonden zijn. Vertel dus gewoon eerlijk hoe vaak je met flosdraad in de weer bent.
Leugen 2: Ik ben geen grote drinker
Dokters hebben een ongeschreven regel: verdubbel de genoemde alcoholconsumptie van de patiënt. Veel vrouwen zeggen dat ze maar 1 keer per week alcohol drinken. Dit genoemde aantal komt zelden overeen met de hoeveelheid alcohol die ze werkelijk drinken. Liegen over alcoholconsumptie tegenover een arts kan erg gevaarlijk zijn. Sommige medicijnen gaan namelijk slecht samen met alcohol. Als een arts weet dat je regelmatig alcohol drinkt, dan zal deze minder snel zulke medicijnen voorschrijven. Aan regelmatig drinken zitten sowieso veel gezondheidsrisico’s verbonden. Het is daarom belangrijk om de werkelijke hoeveelheid lege flessen die per week naar de glasbak gaan, aan de huisarts te melden.
Leugen 3: Ik heb nooit een SOA gehad
Veel vrouwen schamen zich voor een SOA die ze in het verleden hebben gehad. Daarom "vergeten" ze dit nogal eens aan de huisarts of gynaecoloog te vertellen. Of ze denken dat het niet van belang is. Met alle gevolgen van dien. Als je tegenover de gynaecoloog verzwijgt dat je besmet bent geweest met het HPV-virus, kan dit de gynaecoloog doen besluiten dat een jaarlijks uitstrijkje niet nodig is. Hierdoor heb je een grotere kans op baarmoederhalskanker. Het verzwijgen van een SOA kan ook zwangerschapscomplicaties teweeg brengen. Ook huidige seksuele escapes zijn een taboeonderwerp voor vrouwen. “Ik ben monogaam” of “Ik gebruik altijd voorbehoedsmiddelen” zijn veelgehoorde leugens bij de dokter. Artsen vragen echter niet naar je seksleven om een verhaal over normen en waarden op te houden. Ze vragen er naar omdat het hun waardevolle informatie kan opleveren. Biecht daarom eerlijk op wat er tussen de lakens is gebeurd of nog steeds gaande is.
Leugen 4: Ik let op wat ik eet en beweeg regelmatig
Tegen je huisarts verzwijgen dat je iedere avond lui voor de tv zit met een zak chips, is enigzins begrijpelijk. Het is gedrag waarvan je zelf ook wel weet dat het slecht is voor je gezondheid. En op een preek zit niemand te wachten. Toch is het beter om eerlijk te zijn tegen artsen over je voedings- en beweegpatroon. Diabetes, hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten zijn ziektes die allemaal te maken hebben met overgewicht. Dit zijn niet de minste gezondheidsrisico's. Door te liegen over essentiële zaken als voeding en beweging, is het voor de arts lastig om een juiste diagnose te stellen. Daarnaast vertraag je het proces waarin een oplossing voor je gezondheidsklachten gevonden kan worden. Als je tegen diabetes aanzit, kan deze vertraging een kwestie zijn van wel of geen diabetespatiënt worden. Dus durf de werkelijkheid onder ogen te zien, en biecht het op.
Leugen 5: Ik rook niet
"Rookt u?". In gedachten bedenk je dat een paar sigaretjes in het weekend niet telt als roken. Dus aarzelend ontken je de vraag. Maar ook af en toe roken telt mee. Het is belangrijke informatie, want roken kan gevaarlijk zijn in combinatie met bepaalde medicijnen. Als een arts weet dat je rookt, zal deze bijvoorbeeld minder snel bepaalde anticonceptiemiddelen voorschrijven. Hormonale anticonceptiemiddelen kunnen in combinatie met roken het risico op bloedpropjes of een hartinfarct verhogen. Als je eerlijk bent, kun je samen met de arts zoeken naar een veilige optie wat betreft anticonceptie.
Leugen 6: Ik gebruik geen medicijnen
Dieetpillen of ibuprofen lijken onschuldige medicijnen. Maar ze kunnen wel degelijk invloed hebben op andere medicijnen. Ibuprofen werkt bijvoorbeeld bloedverdunnend. Als een arts weet je dat je dit regelmatig slikt, houdt hij rekening met de dosering of de soort medicijnen die hij voorschrijft. Ook kan het slikken van bepaalde medicijnen de oorzaak zijn van gezondheidsklachten, bijvoorbeeld hoofdpijn.
Leugen 7: Ik gebruik mijn medicijnen zoals voorgeschreven
Lieg ook nooit over of je medicijnen op voorgeschreven wijze gebruikt hebt. Verzinnen dat je een antibioticakuur hebt afgerond terwijl je nog ziekteverschijnselen vertoont, kan ernstige gevolgen hebben. Een arts gaat er dan van uit dat de eerste antibioticakuur niet werkte en schrijft dan een andere kuur voor. Hierdoor kunnen bacteriën resistent worden voor de medicijnen die je oorspronkelijk gebruikte. Zo kan bijvoorbeeld een onschuldige blaasontsteking een lang en naar staartje krijgen.
Auteur: Rachel van de Pol
Bronnen: Medisch A-Z, Medisch Contact, WebMD , Kennislink
Gerelateerde artikelen:
Trefwoorden: Overgewicht - Alcohol - Angst - Roken - SOA - Psychosomatiek - Medicijngebruik
NIEUW!
Deel tips en informatie en discussieer met anderen over gezondheid
Naar het forum >
een huisarts mag dan alles al gezien, gehoord hebben en zwijgplicht hebben dat neemt niet weg dat een arts ook een mens is. Als mijn huisarts meldt had u dit niet van te voren bij de assistente aan kunnen geven (soms wil je dat even niet) dan heb ik al gegeten en gedronken en ben ik klaar bij de huisarts. Zeker als ik het al wel doorgegeven heb. Ook (huis)artsen maken zich regelmatig schuldig aan waarde- en vooroordelen. Als ze dat achterwegen kunnen laten misschien dat mensen dan wat minder "liegen".
Maar een jongeman van rond de 30 die iemand van in de 50 vraagt hoe iemand het zover met zijn/haar gewicht heeft laten komen terwijl de heren doktoren 7MAANDEN nodig hebben om iets te contstateren en de patient van 3-4 x pw fitnes en hardlopen naar niets gaat.Deze artsen zijn voor mij de knip voor de neus niet waard
nina | 12.04.12
Waar krijg je nu de hart en vaatziekten van als je niet flost of als je cholestorol te hoog is of van alles wat men slecht vindt
Marijke77 | 24.05.10
Vertellen mannen de waarheid over flossen aan de dokter? Of over ibuprofen? Hm.
Anoniem | 25.01.10
Beste Anoniem:
Behalve het eroderende effect(niet direct maar door vermindering van beschermende mucuslaag in de maag doordat aanmaak hiervan normaliter gestimuleerd wordt door prostaglandinen en deze nu door COX-remming verminderd aanwezig zijn) remt Ibuprofen in doses > 1 g de thrombocytenaggregatie.
Vriendelijke groet.
Anoniem | 10.12.09
Geachte redactie, in het artikel wordt onterecht vermeld dat ibuprofen bloedverdunnend werkt. Dat is niet het geval. Ibuprofen kan weliswaar (maag-)bloedingen tot gevolg hebben, maar dat is secundair aan het eroderende effect van de prostaglandinesynthetaseremmers op de maagwand. Een OTC-pijnstiller die wel de bloedingstijd verlengt is acetylsalicylzuur (Aspirine).
Anoniem | 24.11.09
Het komt ook nogal eens voor dat de huisarts ook niet helemaal brandschoon is wat het betreft vertellen van de waarheid naar de patienten toe. Heb er nog al wat onprettige ervaringen mee opgedaan.
proedie | 20.06.09