Pijn in de tong: onschuldig maar pijnlijk

Uiterlijk 30 juni 2011 11 Reacties
tong

Een pijnlijke tong kan allerlei oorzaken hebben. Een remedie is daarom lastig te geven, maar soms kun je er zelf iets aan doen.

Van pittig eten kan je mond flink gaan “branden”. Gelukkig trekt dit gevoel snel weg. Het is moeilijk voor te stellen dat dit pijnlijke gevoel jarenlang aanhoudt. Toch zijn er mensen die met pijn in de tong kampen. Erg pijnlijk en frustrerend, want er is geen eenduidige oorzaak voor dit brandende gevoel in je mond.

Meer vrouwen dan mannen
In Amerika heeft ongeveer 7% van de inwoners last van pijn in de tong. Vrouwen van middelbare of hoge leeftijd hebben meer last van deze aandoening dan mannen. Pijn in de tong of het burning mouth syndrome (BMS) kenmerkt zich als een brandend, droog of tintelend gevoel in je tong, lippen, tandvlees of gehemelte. Je kunt ook een bittere of metalen smaak ervaren. Dit pijnlijke gevoel kan soms maanden tot jaren aanhouden.

‘Wen er maar aan’
Het kan gebeuren dat de huisarts zegt: ‘Wen maar aan de pijn, BMS is onschuldig en er is weinig tegen te doen’. Toch is dit laatste niet helemaal waar. Het kan alleen veel tijd en moeite kosten om de juiste oorzaak en dus de juiste behandeling te ontdekken. De oorzaken van BMS zijn uiteenlopend en complex. Als je er veel last van hebt, dan kan het de tijd en moeite waard zijn om de juiste behandeling proberen te vinden.

Mogelijke oorzaken
De meest belangrijke oorzaken van BMS zijn:

  • Schade aan smaak- of pijnzenuwen of een beknelling daarvan
  • Een allergie of reactie op bepaalde voedingsmiddelen, kruiden of kleurstoffen
  • Opkomend maagzuur
  • Hormonale schommelingen, bijvoorbeeld als gevolg van de menopauze
  • Een slecht zittend kunstgebit
  • Depressie of angststoornissen. Dat kan ook samenhangen met het voelen van constante pijn
  • Schimmelinfectie of candidose aan het mondslijmvlies
  • Een tekort aan voedingsstoffen zoals ijzer, zink, vitamine B-9, B1, B2, B6 of B-12
  • Bepaalde medicatie bijvoorbeeld tricyclische of aanverwante antidepressiva of ACE tegen een hoge bloeddruk
  • Ouderdom
  • Een hoog suikergehalte in het bloed veroorzaakt door bijvoorbeeld diabetes of een langzame schildklier
  • Gewoontes zoals tandenknarsen en tongpersen

Bloedtest, allergietest of uitstrijkje?
Voor het kiezen van de juiste behandeling is het van groot belang de juiste oorzaak of oorzaken vast te stellen. Mogelijke testen die je moet ondergaan zijn een bloedtest of een allergietest. Ook kan er een uitstrijkje aan de binnenkant van je mond worden afgenomen. Een team van gezondheidsexperts kan dan meestal een behandeling vinden die het best bij jou aansluit. Je zult misschien langs een psychiater, tandarts, dermatoloog, kno-arts, psycholoog of logopedist moeten voor het vinden van een oplossing.

Medicatie
Er bestaat nog geen medicijn die alle soorten oorzaken van BMS bestrijdt. Als je een tekort aan voedingsstoffen hebt, dan kunnen voedingssupplementen helpen. Heb je bijwerkingen van de antidepressiva die je slikt, dan kan je in overleg met je psycholoog of psychiater kijken naar andere soorten antidepressiva. Een slecht zittend kunstgebit kan door de tandarts opgelost worden. Ligt de oorzaak in een psychische hoek, dan zal BMS niet alleen door medicijnen verholpen kunnen worden.

Lopend onderzoek
In Nederland is er nog niet veel bekend over BMS. In bijvoorbeeld Japan of de Verenigde Staten het onderzoek naar BMS volop in ontwikkeling. In een recent Japans onderzoek onder BMS-patiënten werd bijvoorbeeld de effectiviteit en verdraaglijkheid van het antidepressivum paroxetine onderzocht als medicatie tegen BMS. Na 12 weken ondervond 80% van de onderzochte patiënten een vermindering van pijn. Deze uitkomst suggereert dat paroxetine in de toekomst wellicht uitkomst biedt tegen BMS.

Zelf de pijn verminderen
Je kunt zelf niet heel veel tegen het pijnlijke gevoel in je mond doen. Toch zijn er wel een aantal tips die je in acht kunt nemen. Vermijd sigaretten, kaneel, mintproducten of mondspoelingen op basis van alcohol. Op ijsblokjes zuigen of suikervrije kauwgum kauwen kan pijnverlichtend werken. Als je een kunstgebit hebt, doe deze dan ’s nachts uit. En poets met bakingsoda in plaats van met tandpasta.

 

Auteur: Rachel van de Pol
Bronnen: Colgate, MayoClinic, National Institute of Dental or Craniofacial Research, OOOOE

11 Reacties

  • herman88 zegt:

    Nuttige achtergrond informatie over een aandoening die lastig is te omschrijven of te benoemen, hetgeen het zoeken op het internet zo bemoeilijkt. Onder de naam “glossodynie” vind je meer, en ik hoop in de toekomst meer tips te lezen, die de mogelijke oorzaken doorgronden en symptomen verminderen.

  • iby1945 zegt:

    ik heb er ook last van gehad.
    Ik heb iedere avond despeold met een vingerhoedje azijn in een glas water.
    Nu zijn de klachten verdwenen.
    Misschien tip.

  • Bea zegt:

    Ik heb ook vaak pijn aan mijn tong en nu heb ik lidocainehcl oral g 20mg/ml gekregen.
    het is geweldig nu kan ik weer wat eten de drinken.

  • spookje zegt:

    Ik heb een vraag,
    al een jaar problemen met me tong en droge mond nu steeds t puntje van me tong.het brand en steektwie weet er wat voor?

  • Anoniem zegt:

    ik wil een tongpiercing!! Nu is de vraag wat zijn de nadelen van een tongpiercing? En is het gevaarlijk?

  • Daniel Dresden - arts - expert drdr zegt:

    @Anoniem
    Wat zijn de risico’s van een tongpiercing?
    Op wikipedia (http://nl.wikipedia.org/wiki/Tongpiercing) staat een goed overzicht: “Er is een klein risico op hevige bloedingen wanneer een bloedvat wordt geraakt; maar een professionele piercer zou geen enkele moeite moeten hebben met het ontwijken van bloedvaten. Een lichte bloeding is normaal, maar wanneer het bloeden niet gestelpt kan worden moet een arts worden geconsulteerd.
    De piercing kan met een kleine bocht genezen, dit doordat het frenulum precies onder de tongpiercing zit. Dit wordt meestal door niemand gemerkt behalve de eigenaar van de piercing, in enkele gevallen kan het duidelijk hoorbaar zijn.
    Beschadigingen aan tanden en tandvlees kunnen voorkomen, maar dit risico kan worden verkleind door een goede plaats voor de piercing te kiezen, het gebruik van sieraden met de juiste afmetingen, en door weinig met de piercing te spelen. Een te dik of te lang staafje kan voor schade aan het tandvlees of voor tanderosie zorgen, en veel contact tussen de piercing en de tanden kan kleine scheurtjes in de tanden veroorzaken.”

    In wikipedia wordt het risico op infecties helaas wat gebagatelliseerd. De bacteriën in de mond kunnen via het wondje van de piercing, in de bloedbaan terechtkomen. Maar belangrijker nog (dit wordt in wikipedia niet genoemd), er bestaat door het eventuele gebruik van onsteriele instrumenten een risico op bijvoorbeeld hepatitis en HIV. Ga dus altijd naar een gekwalificeerde piercer, mocht je dit überhaupt overwegen! En zorg ervoor dat schone/nieuwe naalden gebruikt worden!

  • BOB zegt:

    ik heb een beetje pijn aan mijn tong..
    ik heb et al een paar dagen en als ik ga eten prikt het steeds..
    ik weet niet precies wat eht is..
    het is alleen het puntje van mijn tong en de hele kleine bultjes die op je tong zitten zijn daar heel rood..
    groetjes..
    Anoniem

  • Nilles zegt:

    Ik heb last van een zere tong ,maar met een ijsklontje werkt dat maar even.
    Mijn tong voelt aan als fijn polijst papier,
    Groetjes ..

    Anoniem

  • martje.berghuis zegt:

    al19 jaar last van brandende tong, het beheerst mijn hele leven, en kan er moeilijk door in slaap komen.

  • anton zegt:

    Mijn vrouw heeft hier tijden last van gehad,
    tot dat zij er achter kwam dat zij een tekort
    aan vitamine b12 had, na 3 injectie,s bij de
    huisarts en twee dagen later was deze ellende
    verleden tijd.
    Misschien dat iemand hier mee geholpen is.
    Gr Anton

  • Klaartje zegt:

    AAFP Home Page > News & Publications > Journals > AFP > Vol. 65/No. 4(February 15, 2002)

    Advanced Search

    Remember Me Forgot username or password?
    About Us
    News & Journals
    Members
    CME Center
    Clinical & Research
    Running a Practice
    Policy & Advocacy
    Careers

    February 15, 2002 Table of Contents

    Burning Mouth Syndrome
    MIRIAM GRUSHKA, M.SC., D.D.S., PH.D., William Osler Health Center, Etobicoke Campus, Toronto, Ontario, and Yale University School of Medicine, New Haven, Connecticut

    JOEL B. EPSTEIN, D.M.D., M.S.D., University of British Columbia, Vancouver, British Columbia, and University of Washington, Seattle, Washington

    MEIR GORSKY, D.M.D., Tel Aviv University, Tel Aviv, Israel.

    Am Fam Physician.?2002?Feb?15;65(4):615-621.

    ? Patient Information Handout

    Burning mouth syndrome is characterized by a burning sensation in the tongue or other oral sites, usually in the absence of clinical and laboratory findings. Affected patients often present with multiple oral complaints, including burning, dryness and taste alterations. Burning mouth complaints are reported more often in women, especially after menopause. Typically, patients awaken without pain but note increasing symptoms through the day and into the evening. Conditions that have been reported in association with burning mouth syndrome include chronic anxiety or depression, various nutritional deficiencies, type 2 diabetes (formerly known as non–insulin-dependent diabetes) and changes in salivary function. However, these conditions have not been consistently linked with the syndrome, and their treatment has had little impact on burning mouth symptoms. Recent studies have pointed to dysfunction of several cranial nerves associated with taste sensation as a possible cause of burning mouth syndrome. Given in low dosages, benzodiazepines, tricyclic antidepressants or anticonvulsants may be effective in patients with burning mouth syndrome. Topical capsaicin has been used in some patients.

    Burning mouth syndrome has been defined as burning pain in the tongue or oral mucous membranes, usually without accompanying clinical and laboratory findings.1,2 In the past few years, some investigators have disputed this definition, arguing that it is too restrictive and suggesting that the syndrome may exist coincidentally with other oral conditions.3

    There has also been no clear consensus on the etiology, pathogenesis or treatment of burning mouth syndrome.4 As a result, patients with inexplicable oral complaints are often referred from one health care professional to another without effective management. This situation not only adds to the health care burden of these complaints but also has a significant emotional impact on patients, who are sometimes suspected of imagining or exaggerating their symptoms.

    This article provides updated information on burning mouth syndrome and presents a new model, based on taste dysfunction, for its pathogenesis. Current treatment options are discussed, although data on the effectiveness of these treatments remain limited.

    Epidemiology
    Based on the makeup of most studies published to date, oral burning appears to be most prevalent in postmenopausal women.5 It has been reported in 10 to 40 percent of women presenting for treatment of menopausal symptoms.6 These percentages are in contrast to the much lower prevalence rates for oral burning in epidemiologic studies (0.7 to 2.6 percent).7 The reason for the gender difference between study populations (approximately 85 percent of study subjects have been women) and epidemiologic studies (which demonstrate a more equal distribution of oral burning in men and women) may be related to the definition used in each study design.

    Pain Characteristics
    In more than one half of patients with burning mouth syndrome, the onset of pain is spontaneous, with no identifiable precipitating factor. Approximately one third of patients relate time of onset to a dental procedure, recent illness or medication course (including antibiotic therapy). Regardless of the nature of pain onset, once the oral burning starts, it often persists for many years.8

    The burning sensation often occurs in more than one oral site, with the anterior two thirds of the tongue, the anterior hard palate and the mucosa of the lower lip most frequently involved.5 Facial skin is not usually affected. No correlation has been noted between the oral sites that are affected and the course of the disorder or the response to treatment.

    In many patients with the syndrome, pain is absent during the night but occurs at a mild to moderate level by middle to late morning. The burning may progressively increase throughout the day, reaching its greatest intensity by late afternoon and into early evening.8 Patients often report that the pain interferes with their ability to fall asleep. Perhaps because of sleep disturbances, constant pain, or both, patients with oral burning pain often have mood changes, including irritability, anxiety and depression.2 Earlier studies frequently minimized the pain of burning mouth syndrome, but more recent studies have reported that the pain ranges from moderate to severe and is similar in intensity to toothache pain.9

    Little information is available on the natural course of burning mouth syndrome. Spontaneous partial recovery within six to seven years after onset has been reported in up to two thirds of patients, with recovery often preceded by a change from constant to episodic burning.5,10 No clinical factors predicting recovery have been noted.

    Most studies have found that oral burning is frequently accompanied by other symptoms, including dry mouth and altered taste.5 Alterations in taste occur in as many as two thirds of patients and often include complaints of persistent tastes (bitter, metallic, or both) or changes in the intensity of taste perception. Dysgeusic tastes accompanying oral burning are often reduced by stimulation with food.5,8 In contrast, application of a topical anesthetic may increase oral burning while decreasing dysgeusic tastes.

    Etiologic Factors
    Because of a long-standing difficulty in understanding the pain of burning mouth syndrome and its complex clinical picture, a number of etiologies have been suggested. However, each of these postulated causes explains the pain in only small groups of patients. With the recently increased understanding of the role that taste damage plays in the pathogenesis of burning mouth syndrome, many of these etiologies can now be viewed as part of a larger model of disease.

    PSYCHOLOGIC DYSFUNCTION
    Personality and mood changes (especially anxiety and depression) have been consistently demonstrated in patients with burning mouth syndrome and have been used to suggest that the disorder is a psychogenic problem.11 However, psychologic dysfunction is common in patients with chronic pain and may be the result of the pain rather than its cause.

    The reported success of biobehavioral techniques in the treatment of burning mouth syndrome may be related more to an improvement in pain-coping strategies than to a “cure” of the disorder.12 Similarly, the usefulness of tricyclic antidepressants and some benzodiazepines may be more closely related to their analgesic and anticonvulsant properties, and to the possible effect of benzodiazepines on taste-pain pathways.13,14

    SYSTEMIC AND LOCAL FACTORS
    Although burning mouth syndrome has not been linked to any specific medical condition, associations with a wide variety of concurrent health conditions and chronic pain conditions, including headaches and pain in other locations, have been documented. Patients with burning mouth syndrome often have high blood glucose levels, but no consistent or causal relationship has been documented.15 Nutritional deficiencies (vitamins B1, B2 and B6, zinc, etc.) are other findings that are not consistently supported by the literature.5

    Despite reports suggesting a significant relationship between burning mouth syndrome and mucosal ulcerative or erosive lesions, periodontitis and geographic tongue,16 most studies have reported no significant changes in intraoral soft or hard tissues.8,9 Similarly, chemical irritation and allergic reactions to dental materials and galvanic currents between dissimilar metals have not been found to be important causes of burning mouth syndrome.16

    HORMONAL CHANGES
    Hormonal changes are still considered to be important factors in burning mouth syndrome,5 although there is little convincing evidence of the efficacy of hormone replacement therapy in postmenopausal women with the disorder.17 Approximately 90 percent of the women in studies of the syndrome have been postmenopausal, with the greatest frequency of onset reported from three years before to 12 years after menopause.8

    DRY MOUTH
    It is not surprising that dry mouth has been suggested as an etiologic factor, in view of the higher incidence of this problem in patients with burning mouth syndrome.8,9 However, most salivary flow rate studies in affected patients have shown no decrease in unstimulated or stimulated salivary flow.5 Studies have demonstrated alterations in various salivary components, such as mucin, IgA, phosphates, pH and electrical resistance.5 The relationship of these changes in salivary composition to burning mouth syndrome is unknown, but the changes may result from altered sympathetic output related to stress,6 or from alterations in interactions between the cranial nerves serving taste and pain sensation.18

    TASTE FUNCTION
    The role of taste in burning mouth syndrome is not straightforward, although recent studies by one set of investigators19 demonstrated a possible relationship between taste activity and the disorder. There is an increased prevalence of so-called “supertasters” (persons with enhanced abilities to detect taste) among patients with burning mouth syndrome.

    Supertasters would be more likely to be affected by burning pain syndrome because of their higher density of taste buds, each of which is surrounded by a basket-like collection of the pain neurons of the trigeminal nerve (cranial nerve V).20 This model would also explain the lack of effect of hormone replacement therapy once neural damage has already occurred.

    Other investigations have found that the ability to detect bitter taste decreases at the time of menopause.21 This reduction in bitter taste at the chorda tympani branch of the facial nerve (cranial nerve VII) results in intensification of taste sensations from the area innervated by the glossopharyngeal nerve (cranial nerve IX) and the production of taste phantoms.22 It has been suggested that damage to taste might also be associated with loss of central inhibition of trigeminal-nerve afferent pain fibers, which can lead to oral burning symptoms.19

    OTHER POSSIBLE CAUSES
    Case reports have linked burning mouth symptoms to the use of angiotensin-converting enzyme (ACE) inhibitors.23–25 Once these medications were reduced or discontinued, oral burning was found to remit within several weeks. Interestingly, loss of taste sensation has also been reported with the use of ACE inhibitors.23

    Candidal infections are also purported to cause burning mouth syndrome. Although candidiasis can cause burning pain, its prevalence has not been found to be increased in patients with the disorder compared with control populations.5,8

    Management
    The clinical history is helpful in diagnosing burning mouth syndrome. Most patients with the disorder report an increase in pain intensity from morning to night, decreased pain with eating, oral dryness that waxes and wanes with the burning, and the frequent presence of taste disturbances.8? Even when a patient reports typical features of burning mouth syndrome, other potential causes should be ruled out (Table 1).

    If burning persists after management of systemic or local oral conditions, a diagnosis of burning mouth syndrome can be considered, and empiric treatment for sensory neuropathy may be offered. Although not widely available, specific techniques can be used to test for taste disturbance and salivary function. Referral to a subspecialist with expertise in this area may be beneficial in particularly difficult cases.

    TABLE 1
    Possible Causes and Management of Burning Mouth Symptoms
    Condition Characteristic pattern Management
    Mucosal disease (e.g., lichen planus, candidiasis)
    Variable pattern
    Sensitivity with eating

    Establish diagnosis and treat mucosal condition.
    Menopause
    Onset associated with climacteric symptoms
    Hormone replacement therapy (if otherwise indicated)
    Nutritional deficiency (e.g., vitamins B1, B2 or B6, zinc, others)
    More than one oral site usually affected
    Possibly, mucosal changes

    Oral supplementation
    Dry mouth (e.g., in Sj?gren’s syndrome or subsequent to chemotherapy or radiation therapy); altered salivary content
    Alteration of taste
    Sensitivity with eating

    High fluid intake
    Sialagogue

    Cranial nerve injury
    Variable pattern
    Usually bilateral
    Decreased discomfort with eating

    Central pain control: benzodiazepine, tricyclic antidepressant, gabapentin (Neurontin)
    Local desensitization: topical capsaicin

    Medication effect
    Onset related to time of prescription
    If possible, change medication.
    The treatment of burning mouth syndrome is usually directed at its symptoms and is the same as the medical management of other neuropathic pain conditions (Table 2). Studies generally support the use of low dosages of clonazepam (Klonopin),26 chlordiazepoxide (Librium)13 and tricyclic antidepressants (e.g., amitriptyline [Elavil]).27 Evidence also supports the utility of a low dosage of gabapentin (Neurontin).28 Studies have not shown any benefit from treatment with selective serotonin reuptake inhibitors or other serotoninergic antidepressants (e.g. trazodone [Desyrel].29.)

    Although benzodiazepines might exert their effect on oral burning by acting as a sedative-hypnotic, this possibility appears to be unlikely because the maximal effect of clonazepam is usually observed at lower dosages.3 The beneficial effects of tricyclic antidepressants in decreasing chronic pain indicate that, in low dosages, these agents may act as analgesics.30

    Topical capsaicin has been used as a desensitizing agent in patients with burning mouth syndrome.31 However, capsaicin may not be palatable or useful in many patients.

    TABLE 2
    Medical Management of Burning Mouth Syndrome
    Medications Examples of specific agents Common dosage range* Prescription
    Tricyclic antidepressants
    Amitriptyline (Elavil)
    10 to 150 mg per day
    10 mg at bedtime; increase dosage by 10 mg every 4 to 7 days until oral burning is relieved or side effects occur
    Nortriptyline (Pamelor)
    Benzodiazepins
    Clonazepam (Klonopin)
    0.25 to 2 mg per day
    0.25 mg at bedtime; increase dosage by 0.25 mg every 4 to 7 days until oral burning is relieved or side effects occur; as dosage increases, medication is taken as full dose or in three divided doses
    Chlordiazepoxide (Librium)
    10 to 30 mg per day
    5 mg at bedtime; increase dosage by 5 mg every 4 to 7 days until oral burning is relieved or side effects occur; as dosage increases, medication is taken in three divided doses
    Anticonvulsants
    Gabapentin (Neurontin)
    300 to 1,600 mg per day
    100 mg at bedtime; increase dosage by 100 mg every 4 to 7 days until oral burning is relieved or side effects occur; as dosage increases, medication is taken in three divided doses
    Capsaicin
    Hot pepper and water
    Variable (see next column)
    Rinse mouth with 1 teaspoon of a 1:2 dilution (or higher) of hot pepper and water; increase strength of capsaicin as tolerated to a maximum of 1:1 dilution.
    *—Burning mouth pain usually responds to dosages in the lower part of the given ranges. Some patients empirically appear to respond better to low-dose combinations of the medications in this table.

    The Authors
    MIRIAM GRUSHKA, M.SC., D.D.S., PH.D., is a staff member at the William Osler Health Center, Etobicoke Campus, Toronto, Ontario. She also serves as clinical instructor of otolaryngology at Yale University School of Medicine, New Haven, Conn.

    JOEL B. EPSTEIN, D.M.D., M.S.D., is head of the Department of Dentistry at Vancouver Hospital and Health Sciences Centre and professor and head of the Division of Hospital Dentistry at the University of British Columbia, Vancouver, British Columbia. He also serves on the medical and dental staff of the British Columbia Cancer Agency, Vancouver, and is a research associate professor at the University of Washington, Seattle.

    MEIR GORSKY, D.M.D., is a staff member in the Department of Oral Pathology and Oral Medicine at the Maurice and Gabriela Goldschleger School of Dental Medicine, Tel Aviv University, Tel Aviv, Israel.

Reageer

Gebruik onderstaand formulier om te reageren op dit artikel of andere reactie. Velden met een zijn verplicht


× 3 = zevenentwintig