De ziekte van Parkinson is een langzaam verergerende neurologische aandoening waarbij klachten ontstaan van algehele stijfheid, bewegingsarmoede en trillen van armen en benen. De ziekte is niet te genezen. Er bestaan ook een aantal ziekten die lijken op de ziekte van Parkinson maar daarnaast andere symptomen hebben of anders verlopen. Deze ziektes kunnen worden aangeduid met de term parkinsonisme. De ziekte van Parkinson kan in principe op elke leeftijd voorkomen, zelden voor het 30e jaar, de meeste patiënten zijn ouder dan 50 jaar. Mannen en vrouwen zijn even vaak aangedaan.
Twee op de 1000 mensen krijgen de ziekte van Parkinson, boven de 50 jaar zelfs één op de 100 mensen. In Nederland zijn 40.000 mensen met de ziekte van Parkinson.
In het begin van de ziekte zijn de symptomen die op de ziekte van Parkinson kunnen wijzen heel mild. Het gaat dan om traagheid, een sombere stemming, spier- en gewrichtspijn of verminderd meebewegen van een arm bij het lopen.
Later ontstaan de klassieke symptomen van de ziekte van Parkinson:
Overige klachten (niet specifiek voor de ziekte van Parkinson)
In het begin van de ziekte van Parkinson zitten de verschijnselen vaak aan een kant van het lichaam, later kunnen beide kanten van het lichaam meedoen. Vaak blijft een kant erger aangedaan dan de andere.
Niet elke patiënt krijgt alle symptomen die kunnen voorkomen bij de ziekte van Parkinson.
Trillen van handen, benen, kin of tong komt bij de helft van de patienten met de ziekte van Parkinson voor. Dit trillen is aanwezig als armen of benen in rust zijn.Als de patiënt iets gaat pakken met een arm die trilt dan verdwijnt het trillen. Spanning en emoties verergeren het trillen. Tijdens de slaap is het trillen niet aanwezig. Het trillen is niet te onderdrukken.
De ziekte van Parkinson ontstaat door een tekort aan het stofje dopamine in bepaalde diep gelegen gebieden van de hersenen, de zogenaamde zwarte kern (de substantia nigra). In deze gebieden regelen de hersenen de automatische bewegingen. Daarvoor moeten verschillende hersencellen met elkaar communiceren, dit gebeurt met behulp van stofjes die neurotransmitters (boodschapperstofjes) worden genoemd. Bij de ziekte van Parkinson gaan de hersencellen in deze gebieden kapot en ontstaat er een tekort aan de neurotransmitter dopamine. Pas als 80% van de hersencellen in de zwarte kern kapot is, ontstaan de verschijnselen van de ziekte van Parkinson.
De oorzaak waarom deze hersencellen kapot gaan is niet bekend. Wel bestaat er een familiaire aanleg voor het krijgen van de ziekte van Parkinson. Parkinsonisme kan veroorzaakt worden door meerdere beroertes, door medicijnen die gebruikt worden voor de behandeling van psychose of onrust bij ouderen, door een te veel aan hersenvocht in de hersenen, na een infectie van de hersenen, of door andere meer zeldzame hersenziekten.
Bij de ziekte van Parkinson zullen in de loop van jaren de klachten geleidelijk verergeren. Bij iedere patiënt gaat dit in een verschillend tempo. Door de ziekte van Parkinson is uw levensverwachting niet verkort.
Onderzoek
Voor de behandeling van de ziekte van Parkinson zal uw huisarts u doorverwijzen naar de neuroloog in het ziekenhuis. De neuroloog zal uw verhaal aanhoren, u vragen stellen en u neurologisch onderzoeken. Er bestaat geen test om de ziekte van Parkinson aan te tonen. Om andere oorzaken die parkinsonisme kunnen veroorzaken uit te sluiten wordt soms een scan van het hoofd gemaakt. Vaak is dit niet nodig en wordt direct begonnen met de behandeling.
Behandeling met medicijnen
Er is nog geen behandeling die de ziekte van Parkinson kan genezen. Wel zijn er diverse medicijnen die de symptomen van de ziekte van Parkinson kunnen verbeteren. Hiervoor bestaan veel verschillende soorten medicijnen. Samen met u moet de neuroloog zoeken naar de voor u juiste hoeveelheid medicijnen en de juiste tijdstippen waarop u die medicijnen moet innemen. Het duurt vaak enige tijd voordat het optimale medicijnschema is bereikt.Als u teveel medicijnen krijgt kunt u, ten gevolge van een teveel aan dopamine, last krijgen van overtollige bewegingen, zoals grimassen en maaiende bewegingen met handen en voeten. Bij verergering van de ziekte van Parkinson in de loop van jaren moet het medicijnschema weer worden bijgesteld.
De medicijnen zorgen ervoor dat er weer meer dopamine in de hersenen beschikbaar komt. Met deze medicijnen kunnen de meeste mensen met de ziekte van Parkinson zich zelfstandig redden. Bij ernstige vormen van de ziekte van Parkinson kunnen medicijnen via een pompje in de (buik)huid soms uitkomst bieden (apomorfine).
Operatie
Bij ernstige vormen van de ziekte van Parkinson is soms ook een operatieve behandeling mogelijk. Deze operaties worden uitgevoerd door een neurochirurg in een hiervoor gespecialiseerd centrum. In Nederland worden deze operaties uitgevoerd in Tilburg, Amsterdam, Groningen, Enschede en Maastricht. Er kan dan een stimulator in het hoofd geplaatst worden die bepaalde gebieden in de hersenen stimuleert waardoor het trillen en de stijfheid verminderen.
Soms wordt er voor gekozen om een bepaalde gebiedje in de hersenen uit te schakelen. Hiermee kunnen overtollige bewegingen worden weggenomen. Hierna kan de medicijn hoeveelheid verder verhoogd worden om zo de klachten van stijfheid en traagheid te verminderen.
Therapie
De fysiotherapeut, de ergotherapeut en de logopedist worden vaak ingeschakeld om er voor te zorgen dat u zich ondanks eventuele beperkingen door de ziekte van Parkinson toch zo goed mogelijk kunt redden. De fysiotherapeut leert u zo goed mogelijk te bewegen en te voorkomen dat u valt. Soms kan een hulpmiddel (stok, looprekje, rollator) het lopen vergemakkelijken. De ergotherapeut leert u hoe u met uw beperkingen zo goed mogelijk voor u zelf kunt zorgen of hobby’s kunt uitvoeren. Ook kunnen zij zorgen voor aanpassingen in huis waardoor u toch zelfstandig kunt functioneren.
De logopedist kan u leren uw stem zo optimaal mogelijk te gebruiken en u adviezen geven bij slikproblemen. Zo nodig worden ook een dietist, maatschappelijk werkende of psycholoog ingeschakeld.
Sommige ziekenhuizen hebben een speciale Parkinsonverpleegkundige. Bij de Parkinson Patiëntenvereniging is bekend welke ziekenhuizen over een dergelijke verpleegkundige beschikken.
Behandeling van bijkomende problemen
Bij de ziekte van Parkinson komen vaak ook nog andere problemen voor die ook goed behandeld kunnen worden.
De sombere stemming die vaak gezien wordt bij de ziekte van Parkinson kan behandeld worden met medicijnen die gebruikt worden voor de behandeling van depressies.
Voor slaapproblemen, plasproblemen, bemoeilijkte stoelgang of seksuele problemen bestaan ook diverse medicijnen om deze problemen te verhelpen. Zo nodig verwijst de neuroloog u door naar een deskundige op dat gebied.
Als u vermoedt dat u de ziekte van Parkinson heeft kunt u contact opnemen met de huisartsenpraktijk. Uw huisarts zal u dan onderzoeken en u zonodig doorverwijzen naar de neuroloog.
U kunt zelf niet iets doen om de ziekte van Parkinson te genezen of het beloop te beïnvloeden. Wel kunt u u zelf leren zo goed mogelijk om te gaan met de beperkingen die de ziekte van Parkinson u geeft.
Acceptatie
Trucjes om zo min mogelijk last te hebben van uw beperkingen
Bespreek het met de neuroloog
Wanneer u behoefte heeft aan meer informatie over de ziekte van Parkinson of contact met medepatiënten kunt u contact opnemen met de Parkinson Patiënten Vereniging (website: www.parkinson-vereniging.nl)
U kunt niet voorkomen dat u de ziekte van Parkinson krijgt.Wanneer er bij u in de familie de ziekte van Parkinson voorkomt, zeker als dit voort het 50e jaar is, en u merkt bij u zelf verschijnselen die kunnen wijzen op de ziekte van Parkinson meldt dit dan aan uw huisarts. Deze kan dan extra alert zijn of u ook de ziekte van Parkinson ontwikkelt en u tijdig doorsturen naar de neuroloog voor behandeling. Zo kunt u onnodige onderzoeken of vertraging van de behandeling voorkomen.
Drs. J.H. Schieving (auteur)
Dr. A. Keijser (consulent)