Vaginale bacterie-infectie

Wat is een vaginale bacterie-infectie?

Een vaginale bacterie-infectie is een ontsteking binnenin en/of rond de ingang van de vagina veroorzaakt door een bacteriesoort. Deze ontsteking gaat vaak gepaard met jeuk en irritatie in of rond de vagina. Ook is er vaak sprake van vaginale afscheiding.



Symptomen vaginale bacterie-infectie

Bij een vaginale bacterie-infectie staat vaak een verandering van de normale vaginale afscheiding op de voorgrond. De afscheiding is grijs/wit, een beetje taai en gaat vaak gepaard met een onaangename visachtige geur.

Daarnaast is er ook vaak sprake van jeuk en irritatie. Deze jeuk zit vooral bij de ingang van de vagina, maar vaak ook inwendig.



Hoe ontstaat een vaginale bacterie-infectie?

In de meeste gevallen ontstaat ongewone vaginale afscheiding door een infectie van de vagina. In een gezonde vagina zijn bacteriën, gisten en schimmels aanwezig, die met elkaar en de afweer van de vagina een dynamisch evenwicht vormen.

Dit evenwicht kan door verschillende omstandigheden verstoord raken (bijv. antibioticagebruik, verkeerde hygiëne, geslachtsziekte, verminderde algemene weerstand). Is het evenwicht verstoord, dan kan een van de bacterie-, gist- of schimmelsoorten de overhand krijgen, de vaginawand binnendringen en zo een infectie veroorzaken.

In ongeveer 15% van de gevallen gaat het om een bacteriële infectie, in de meeste gevallen is er sprake van een infectie veroorzaakt door een schimmel.



Is het ernstig en wat kunt u verwachten?

Een vaginale bacterie-infectie kan bijzonder hinderlijk zijn, maar is niet ernstig. In de meeste gevallen zal de infectie weer vanzelf overgaan. Soms is er hiervoor toch hulp van geneesmiddelen nodig.

Bij een vaginale bacterie-infectie is het moeilijk om zonder tussenkomst van een arts tot een zekere diagnose te komen. Daarom is het verstandig om, wanneer u vermoedt dat u een vaginale bacterie-infectie heeft, contact op te nemen met uw huisartspraktijk.



Wanneer naar de huisarts?

Bij ongewone vaginale afscheiding en/of jeuk of pijnklachten rond de vagina kunt u het beste altijd contact opnemen met de huisarts(enpraktijk).

De oorzaak van ongewone vaginale afscheiding kan alleen maar door aanvullend onderzoek door een arts worden gevonden. Dit betekent vaak een inwendig onderzoek met een eendebek (speculum) en laboratoriumonderzoek van de afscheiding.

In sommige gevallen, zoals verdenking op een seksueel overdraagbare aandoening (geslachtsziekten), zal er ook bloedonderzoek worden gedaan. En in de meeste gevallen is ook voor de behandeling de hulp van een arts noodzakelijk.



Wat kunt u er zelf aan doen?

De mogelijkheden om zelf wat aan een vaginale bacterie-infectie te doen, zijn zeer beperkt. Vooral ook omdat het onmogelijk is om zonder aanvullend onderzoek te bepalen wat de oorzaak is. Het motto is hier dan ook: "voorkomen is beter dan genezen". Het voorkomen wordt hierna besproken, voor het genezen zult u een arts moeten raadplegen.



Algemene adviezen en voorzorgsmaatregelen

In het algemeen is vaginale afscheiding moeilijk te voorkomen. Een goede algemene weerstand kan bescherming bieden. Zorg dus dat u goed bent uitgerust. Ga op tijd naar bed en werk u niet over de kop. Hoe beter uw conditie, des te groter is uw weerstand tegen een eventuele infectie.

Let er bij de hygiëne op dat u niet te vaak en te veel zeep gebruikt. Bij het afvegen van urine of ontlasting kunt u het beste bij de vagina beginnen en dan naar achter in de richting van de anus strijken. Op deze manier voorkomt u dat er bacteriën van de anus naar de vagina worden gebracht.

Zorg in geval van wisselende seksuele contacten voor bescherming in de vorm van condooms. Zo voorkomt u besmetting met schimmels, gisten, bacteriën en seksueel overdraagbare aandoeningen.



In samenwerking met

Drs. P.A.J. Meulenbroek (auteur)
R.H. Jamin (consulent)
Drs. E.G.C. van Seumeren (consulent)



Wetenschappelijke verantwoording

  • Van de Lisdonk EH, Van den Bosch WJHM, Huygen FJA, Lagro-Jansen ALM. Ziekten in de huisartspraktijk. Utrecht: Wetenschappelijke uitgeverij Bunge, 1999. p187-90.
  • Dekker JH, Boeke AJP, Den Hollander MHJ, KampschroĆ«r VM, Kardolus GJ, Van Bommel JMP, Westerveld MC, Bunge M, Burgers JS.
  • NHG-Standaard Fluor vaginalis. Huisarts Wet 1994;37:70-8.
  • Lammes FB. Praktische gynaecologie. Vijfde, herziene druk, 1992. Houten: uitgeverij Bohn, Stafleu, van Loghum. p 41-50.
  • Streefkerk JG, Verheij ThJM (red). Kleine kwalen in de huisartspraktijk.Utrecht: Wetenschappelijke uitgeverij Bunge, 1997. p 276-8
  • Diagnostisch Kompas 1999/2000. Amstelveen: College voor Zorgverzekeringen, 2000. p 161-3.